Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2013/11468 K.2013/17415

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı şirket arasında yapılan genel kredi sözleşmesini davalıların murisi olan ...'nun müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladığını, kredi alacağının tahsili için yapılan icra takibinin davalıların haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davalıların murisinin kefalet limitinin 50.000 TL olduğu, kefilin kefalet limiti dahilinde kendi temerrüdünün sonuçlarından sorumlu bulunduğu, hesap kat ihtarının davalı tarafa tebliğ edilememesinden dolayı temerrüdün icra takibi ile oluştuğu gerekçesiyle davalıların icra takip dosyasında 50.000 TL asıl alacağa itirazlarının iptaline, takip tarihinden itibaren bu miktara değişen oranlarda temerrüt faizi uygulanmasına, % 40 icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı banka vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava banka genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacakla ilgili olup ticari iş niteliğinde bulunduğundan 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 7 maddesindeki “Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlâka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76 ncı, faize ilişkin 88 inci, temerrüt faizine ilişkin 120 nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138 inci maddesi, görülmekte olan davalarda da uygulanır. “ hükmünün somut olayda uygulama yeri bulunmamaktadır. Zira, TTK'nun 8. Maddesi uyarınca ticari işlerde faiz serbestçe kararlaştırılabilir. Mahkemece bu yön dikkate alınmadan eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.