Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2013/12417 K.2013/15074

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Mahkemece davanın kabulüne yönelik olarak verilen 27.01.2011 tarihli ilk hüküm davalı vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 30.04.2012 tarihli kararı ile bozulmuştur. Hükmüne uyulan 2011/14585 E.- 2012/7237 K. sayılı bozma ilamında "...Anayasanın 141, III. hükmüne göre, "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır" HUMK'nun 388'inci (HMK. 297. maddesi) maddesinde de mahkeme kararının içeriğinde bulunması gereken öğeler açıklanmıştır.

Gerekçe, kararının denetiminin yapılabilmesi ve tarafların kararın doğruluğu veya yanlışlığı konusunda fikir sahibi olmasını sağlayarak Kanun yollarına başvurma konusundaki tutumlarının belirlenebilmesi açısından önemli bir işlev görür. Bu Anayasal ve Yasal zorululuklara rağmen, mahkemece verilen kararda HUMK'nun 388'inci (HMK m. 297) maddesine aykırı davranılarak kararın gerekçesiz olarak yazılması usul ve yasaya aykırıdır...." denilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasındaki sözleşmenin ürün iadeleri başlıklı 9. maddesine göre firma ile "mutabakat sağlanarak" ürünlerin iade edileceği, dosyaya sunulmuş bir mutabakat metni ya da buna benzer hiçbir delil olmadığı, davalının tek taraflı iradesi ile istediği malları davacı şirkete iade etme hak ve yetkisine sahip olmadığı,

ayrıca davalının bu hükme dayanabilmesi için öncelikle ürünlerde istediği satış performansını elde edemediğini ticari defter ve kayıtlarına göre ispatlaması ve daha sonra davacı şirket ile karşılıklı mutabakat düzenlemesinin gerektiği, davalı şirketin yaptığı işlemin sözleşmeye açık aykırılık oluşturduğunu, diğer yandan bu tür bir eylemin iyiniyet kuralları ile de bağdaştırılamayacağı, tek taraflı takdire bırakılacak olursa bu hakkın diğerinin menfaati aleyhine keyfi olarak kullanılabileceği, ticari teamüllere göre her ürünün sezonu içinde bir miktarının satılamaması,

yıpranması modasının geçmesi gibi nedenlerle elde kalmasının sözkonusu olabileceği, bu durumda bu tür ürünlerin satış performansının yeterli olmadığı bahanesi ile iadesinin iyiniyet kurallarıyla bağdaştırılamayacağı, bu doğrultuda taraflar arasındaki 9 ayrı fatura içeriğinin davalıya teslim edildiği ve bedelleri konusunda ihtilaf olmadığından davanın kabulü ile, 13.669,09-TL' nin dava tarihinden işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.