Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2013/13361 K.2014/10409

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı İ.. S.. yönünden açılanan davanın kabulüne, N.. Ç.. yönünden açılan davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılardan İ.. S.. vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı şirket yetkilisi R. Ç.. ve vek. Av. G.. Ş.. ile davalı İ.. S.. vek. Av. R.. A.. gelmiş, diğer davalı tarafından kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan yetkili ve avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı şirket vekili, müvekkili şirketin %1 oranında hisseli ve sınırlı olarak davalı N.. Ç..'e temsil yetkisi verildiğini, ancak davalının yetkisini kötüye kullanarak şirkete zararlar verdiğini, 19.01.2007 tarihli Ticaret Sicili Gazetesi ilanı ile temsil yetkisinin elinden alındığını, davalının yetkisi elinden alındıktan sonra, şirket kayıtlarında görülmeyen, sahte olarak hazırlanmış eski tarihli senetlerin düzenlendiğini öğrendiklerini, oysa davalı N.Ç..'in yetkili olduğu dönemde şirketin ticari işleri için imza atıp verdiği senetlerden olmadığını, davalı N.. Ç..'in muvazaalı olarak eline geçirdiği, bonoyu icra takiplerine koyan davalı İ.. S..'in kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, iki adet icra dosyası nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı N.. Ç.. vekili, senetlerin şirketin borçları için verildiğini, davacı şirket zararına hareket etmeyeceğini, davacı şirketin bankadan kredi almadığını, dışarıdan borç alarak açık hesap çalıştığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı İ.. S.. vekili, davalı N.. Ç..'in yetkili olduğu dönemde davacı şirket için müvekkilinin verdiği nakit paraya karşılık bonolar aldığını, borcun ödenmediğini ve müvekkilinin iyiniyetli üçüncü kişi olduğunu bildirerek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller, icra takipleri bilirkişi raporu karşısında, davalı N.. Ç.., takipte taraf olmadığı için bu davalı yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, davalı İ.. S.. yönünden davanın kabulü ile Kayseri 4. İcra Müdürlüğü'nün 2007/6609 sayılı takipten dolayı davacı şirketin davalı İ.. S..ye borçlu olmadığının tespitine, takip konusu asıl alacak 37.126 TL üzerinden davacı yararına %40 kötüniyet tazminatının davalı İ.. S..'den tahsiline karar verilmiş, hükmü davalı İ.. S.. vekilince ve katılma yolu ile davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Davacı vekili, katılma yolu ile temyiz dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını da ileri sürmüş ise de, sözkonusu dilekçe temyiz defterine kaydedilmemiş olduğu gibi, harcının da yatırılmadığı anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz isteminin bu nedenle reddi gerekmektedir.

2- Davalılardan İ.. S.. vekilinin temyizi yönünden; menfi tespit talebinde bulunan davacı vekili, dava dilekçesinde “... Kayseri 4. İcra Müdürlüğü'nün 2007/6609 , Kayseri 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/7298 Esas sayılı dosyalarıyla davalılara borçlu bulunmadıklarının tespitine ve %40 tazminata karar verilmesini istemiştir. Mahkemece “davalı İ.. S.. aleyhine açılan davanın kabulü ile, Kayseri 4. İcra Müdürlüğü'nün 2007/6609 sayılı dosyasına konu icra takibinden dolayı davacı şirketin davalıya borçlu olmadığının tespitine” karar verilmiş, diğer dava konusu Kayseri 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/7298 Esas sayılı icra takip dosyası ile ilgili hüküm oluşturulmamıştır.

HUMK 388/son maddesi (HMK m. 297/2) hükmüne göre, “Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” O halde mahkemece davacı vekilinin dava dilekçesinde menfi tespite konu, Kayseri 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/7298 Esas sayılı icra takip dosyasına ait talebi hakkında herhangi bir karar verilmemesi usül ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.