Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2013/14501 K.2013/19737

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirketin aracına davalı ...nin bayisi olan diğer davalı ...’ndan akaryakıt aldıktan sonra akaryakıtın standart dışı olması nedeniyle araçta arıza meydana geldiğini ileri sürerek aracın parça değişimi bedeli olarak 4.148.87 TL., yoksun kalınan kâr bedeli olarak 10.000 TL., kiralama bedeli olarak 5.000 TL.olmak üzere toplam 9.100 TL.nin dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., müvekkilinin davacıya sattığı akaryakıtın standart dışı olmadığını, müvekkilinin davalıya akaryakıt satış tarihinden 56 gün sonra yapılan bilirkişi incelemesinin gerçeği yansıtmayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...vekili, davacının diğer davalı ...’ndan aldığı yakıtın standartlara uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 25.11.2010 havale tarihli raporda davacıya satılan akaryakıtın, davalı ...tarafından davalı bayi ...’nun işlettiği istasyona 06.02.2009 tarihinde teslim edilmiş akaryakıt olabileceği, ancak bu akaryakıta ait analiz raporlarının davalı ... tarafından mahkemeye sunulmadığı, davacının 08.02.2009 tarihinde davalı bayiden akaryakıt aldıktan sonra başka bir yerden akaryakıt aldığına ilişkin hiçbir kanıt bulunmadığı,

buna göre davacının aracının deposunda bulunan akaryakıtın davalı bayiden alınan akaryakıt olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, ayıplı satış nedeniyle araçta meydana gelen hasar bedeli 4.148.87 TL.tazminatın dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunun 7. ve 8. sayfalarında “Ancak tüm bu verilere rağmen, aracın yakıt alımında arıza yapana kadar aradan uzun bir süre geçtiği, bu arada başka yakıt kullanıp kullanmadığının tespitinin mümkün olmadığı,

tespit edilen özellikteki yakıt ile çalışma halinde yakıtın alınmasından kısa süre sonra arızanın baş göstermesi gerektiği, oysa arızanın, aracın hiç kullanılmadığı ileri sürülerek 18 gün sonra ortaya çıktığı, fotoğraflarda görülen depodaki yakıt özelliklerindeki akaryakıtın davalı tarafından satılması halinde çok sayıda araçta sorun çıkması gerektiği, oysa bu konuda herhangi bir şikayet bulunmadığı gibi hususlar dikkate alındığında davacı aracının deposunda bulunan ve standartlara uymayan yakıtın davalı tarafından satılan yakıt olduğu konusunda yeterli delil olmadığı görüş ve kanaatine varılmıştır.” şeklinde görüş bildirilmiştir.

Mahkemece alınan ek raporda da kök rapordaki görüşün değiştirilmesine neden olabilecek yeni bir değerlendirmenin bulunmadığından bahsedilmiştir. Bu durumda mahkemece bilirkişi görüşünde belirlenen hususlara itibar edilmeyip ihtimallere dayanarak hüküm kurulmasında isabet bulunmadığından eksik incelemeye dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.