Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2013/15156 K.2014/1188

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı asil A.K. ve vekilleri Av. M. H.Av. T.A.ve davalı vek. Av. S.. A..'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda “Davanın reddine” denildiği halde, gerekçeli kararda “Davanın reddine” denildikten sonra hükmün 4. fıkrasında “Davalı lehine senet bedeli olan 90.000 TL ' nin %40 oranında davacının kötü niyet tazminatına hükmedilmesine” denilmiştir. Böylece tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında kötüniyet tazminatı yönünden çelişki yaratılmıştır. Bu hal, HUMK.nun 381/2. (HMK m.298/2) maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.