Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2013/15290 K.2013/19466

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı tarafça müvekkili aleyhine başlatılan icra takibine konu 3.100.Euro ve 11.000.TL bedelli bonoların davalıya gelen malzeme karşılığında bu malzemeyi getirene ödenmesi koşuluyla verildiğini, bu bonolara ilişkin olarak davalı tarafça nakit ya da mal olarak bir şey verilmediğini belirterek müvekkilinin bu bonolardan dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili , davacının kötü niyetli olduğunu , bono bedellerinin davacıya nakden ödendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, cevap ve toplanan deliller doğrultusunda davaya konu bonolardan bir tanesinin nakten diğerinin ise malen kayıtlı olduğu, her iki tarafın da beyanlarıyla bono metnini talil ettikleri, bu nedenle ispat yükünün yine davacıda olacağı, davacının iddialarını kesin delillerle kanıtlayamadığı ve yemin deliline de başvurmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı her iki bononun da davacıya verilen borç para karşılığı düzenlendiğini savunmuş davacı ise kendisi iş yerinde bulunmadığı sırada mal gelebileceğini düşünerek lehtar hanesi boş bırakılarak malı getiren kimseye verilmek üzere bononun davalıya verildiğini iddia etmektedir. Davaya konu bonolardan birinde ihdas nedeni olarak malen kaydı bulunmaktadır. Bu durumda mahkemece malen kaydı bulunan bono yönünden bononun ihdas nedenini talil eden davalının bu bonoyla ilgili olarak ispat yükümlülüğünü üzerine aldığı gözetilmeden her iki bono yönünden de ispat külfetinin davacıda olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUC