KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2013/17130 E., 2014/2105 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Ocak 2014
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit ve istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili; davalı tarafından müvekkili aleyhine yapılan icra takibine konu çekin daha önce müvekkilinin işyerinden çalınmış olan müşteri çeki olduğunu ve çek arkasında müvekkiline atfen yapılan cirodaki kaşe ve imzanın müvekkiline ait olmadığını belirterek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespiti ile haciz tehdidi altında davalıya ödenen 5.004,70-TL'nin istirdatı ile dava konusu çekin müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; müvekkilinin TTK'nun 790. maddesi gereğince dava konusu çekin yetkili hamili olduğunu, ciro silsilesinde yer alan imza veya kaşenin sahte olmasının ciro silsilesini bozmayacağını ve kopukluk oluşturmayacağını, kıymetli evrakı iktisap etmiş kişilerin kendisinden önceki imzaların ve kaşenin sıhhatini bilme imkanının olamayacağını, müvekkilinin iyi niyetli meşru hamil olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılamada toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; dava konusu çekin arka yüzünde davacı şirkete atfen atılı bulunan birinci ciranta imzasının davacı şirket yetkililerinin elleri mahsulü olmadığının saptandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davaya ve ... . İcra Müdürlüğü'nün 2012/20193 esas sayılı dosyasına konu ... .'nin ... Şubesine ait 3357759 seri nolu, 1209.2012 keşide tarihli, 4.631-TL bedelli çekten dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine ve 5.004,70 TL'nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, şartları oluşmadığından davacı tarafın kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2013/17130, K. 2014/2105, 29 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama