Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2013/17973 K.2014/2695

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalılar hakkında başlatılan icra takibine davalıların itiraz ettiklerini ileri sürerek, davalıların itirazlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, takibe dayanak 08.07.2008 tarihli kredi sözleşmesindeki imzanın müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını dekontlardaki imzalarında müvekkiline ait bulunmadığını, alacak kesinleştirildikten sonra ipotekli takip yapılacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve icra takibi karşısında, itirazın iptali davalarını takibe sıkı sıkıya bağlı olup, davacının takibe konu ettiği 08.07.2008 tarihli kredi sözleşmesinin düzenlendiğini ve bu sözleşme uyarınca alacaklı olduğunu ispat edemediği gerekçesiyle, davanın reddine, asıl alacağın (71.348,94) 640'ı olan 28.539,58 TL haksız icra tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı bankanın; ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile başlattığı icra takibi sebebi olarak, “08.07.2008 tarihli Genel Nakdi ve Gayri Nakdi Kredi sözleşmesi, 28.06.2006 tarih ve 10486 yevmiye numaralı 80.000 TL bedelli ipotek akit tablosu, 01.05.2003 tarihli ve 3481 yevmiye numaralı 50.000 TL bedelli ipotek akit tablosu, ihtarname, banka kayıtları” gösterilmiştir.

Dayanak gösterilen 08.07.2008 tarihli Genel Nakdi ve Gayri Nakdi Kredi sözleşmesi aslında 06.06.2005 tarihli asıl kredi sözleşmesinin limit artırma tarihidir. 06.06.2005 tarihli sözleşmenin ayrılmaz bir parçasıdır.

Bu durumda, Genel Nakdi ve Gayrinakdi kredi sözleşmesi bir bütün olarak değerlendilerek, davacı banka alacağının tespiti açısından konusunda uzman bilirkişilerden Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilmeden yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

.