Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2013/18648 K.2014/1719

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 27.09.2000 başlangıç ve 27.09.2002 bitiş tarihli 13.09.2000 tarihli toptan satıcılık sözleşmesinin 6. maddesinin 3. fıkrası gereğince müvekkilinin davalının belirlediği fiyatlar üzerinden yıllık asgari taahhüt miktarını doldurarak pazarladığı tekel ürünler üzerinden doğan %3 ek satış ücretinin fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak şimdilik 7090 TL.'lik kısmının davalının temerrüde düştüğü tarihten itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 21 Temmuz 1999 tarihli yönetmelikle yılık asgari taahhüt miktarını aşan satışlarda gezici toptancı satıcılar için %3 teşvik primi ödeneceğine dair hükmün yürürlükten kaldırıldığını, yönetmelikle yapılan bu değişiklik dikkate alınmadan sehven sözleşmenin imzalandığını, aradan 7 yıl geçtikten sonra bu davanın açıldığını, sözleşmede yer alan bu hükmün yasal bir dayanağının bulunmadığını, davacının sözleşmenin 20/2. maddesinde tekel lehine olan hükmün uygulanacağını kabul ve taahhüt etmiş olup Tekel lehine olan hükümde yönetmelikte bulunmayan ek satış ücretinin ödenmemesi olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; yönetmelik hükmü ve ek teşvik primini düzenleyen ek 1.maddeyi yürürlükten kaldıran yönetmelik değişikliği doğrultusunda taraflar arasındaki sözleşmenin kurulmasından 1 yıl önce dava konusu yapılan teşvik priminin ödenemeyeceği hususunda açık bir düzenleme getirilmişken tarafların yönetmelikle ortadan kaldırıldığı bilinen bir konuda sözleşmeye hüküm koyamayacakları, bu durumda bu teşvik priminin ödeneceği yolunda birbiriyle uyuşmuş taraf iradesinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasında Diyarbakır Pazarlama ve Dağıtım Baş Müdürlüğü arasında 13.09.2000 tarihinde Kulp ilçesi için 2 yıl süreli Toptan Satıcılık Sözleşmesi imzalandığı ve davalının bu sözleşmeyi 29.07.2008 tarihinde fesih ettiği konularında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Dava, Toptan Satıcılık Sözleşmelerinin 6/3.maddesi gereği davacının yıllık taahhüt ettiği miktarın üzerinde yaptığı satışlar nedeniyle ayrıca % 3 daha ek satış ücretinin tahsili istemine ilişkindir.

Davalı vekili, toptan satıcılara ek ücret verileceğine ilişkin yönetmelik hükmünün 21.7.1999 tarihli 23762 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanan değişiklikle yönetmelikten çıkarıldığını, Toptan Satıcılık Sözleşmelerinin 22 ve 23.maddelerine göre yönetmelikte değişiklik yapılması halinde, sözleşmede kayıtlı hükümlerin yönetmelik değişikliğine paralel olarak değiştirileceğinin hüküm altına alınması nedeniyle davacının ek ücret talebinin hukuki dayanağının ortadan kalktığını savunmuştur.

Davalının bildirdiği yönetmelik değişikliği 21.7.1999 tarihinde yapılmış, taraflar arasındaki sözleşme ise 13.09.2000 tarihlerinde imzalanmıştır. Yönetmelikteki değişikliğe rağmen bu tarihten sonra davalının hazırladığı sözleşmelerin 6/3.maddesindeki toptan satıcılara % 3 daha ek satış ücreti hakkının verilmesi karşısında tarafların serbest iradeleri ile davalının hazırladığı iş bu sözleşme hükümlerine üstünlük tanınması gerekir.

Mahkemece yapılacak iş, tarafların yönetmelik değişikliğinden sonra serbest iradeleri ile imzalayıp geçerlilik kazandırdıkları Toptan Satıcılık Sözleşmelerinin 6/3.maddesindeki ek prim alacağı hakkının kabul edilerek dosya kapsamı sözleşmeler ve bilirkişi raporları da değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı ve yetersiz gerekçelerle davanın reddedilmesinde isabet görülmemiştir.