Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2013/2427 K.2013/5610

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili; taraflar arasında cari hesap ilişkisi bulunduğunu, davalının teslim aldığı mal bedellerini sözleşmede ve faturalarda belirtilen kesin vadelerde ödemeyerek temerrüde düştüğünü belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 36.700 TL alacağın, davalının temerrüde düştüğü tarih olan 26.11.2003 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkil ile davacı arasında 25.03.2003 tarihli satın alma sözleşmesi imzalandığını, taraflar arasındaki ilişkinin iş bu sözleşme ile cari hesap çerçevesinde yürütüldüğünü, müvekkil şirketin davacıya borcu olmadığını, cari hesap kat edilmeden alacak davası açılmasının ticari teamüllere aykırı olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen 13.09.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre; taraflar arasında cari hesap sözleşmesi bulunduğu, ticari defterlerin usulüne uygun olarak tutulduğu, tarafların iddialarını ispat için diğer tarafın tuttuğu ticari defterlere de dayanabileceği, tarafların alacak borç ilişkisini cari hesap şeklinde yürüttükleri, davacı alacağının 19.807,81 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 19.807,81 TL'nın 26.11.2003 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı tarafından kesilen iskonto ve faturaların davacı defterinde kayıtlı olduğu, bu faturaların mahsubundan sonra davacı alacağının 22.505,09 TL olduğu, 19.807,81 TL tutarında çekin ödenmediği bildirilmiş ve mahkeme gerekçesinde bu raporu kabul etmiş olmasına rağmen, 22.505,09 TL alacağa hükmedilmesi gerekirken 19.807,81 TL'ye karar verilmiş olması doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.