Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2013/3549 K.2013/6615

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili , davalının müvekkiline baskı ve ikrah altında 10.000 TL bedelli, 20.01.2010 vade tarihli bono imzalattığını, bu bonoyu Kadıköy 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/2009 E. sayılı dosyasıyla takibe koyduğunu, tarafların arasında herhangi bir ticari ilişki olmadığını, davalı hakkında savcılığa suç duyurusunda bulunduklarını belirterek müvekkilinin bu bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın bonoya dayalı olduğunu bonoyu hükümden düşürecek belgenin de yine yazılı olması gerektiğini, davacının haciz esnasında dosya borçlusu olarak borcu kabul ve taahhütte bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, cevap ve toplanan deliller doğrultusunda davacı tarafça yapılan şikayet üzerine yapılan soruşturmada davalının evinde davacıya ait resimlere rastlanılmadığı,davacının telefonundan davalıya gönderilen mesajlarda zorla bono alındığına dair ibare olmadığı, tanık beyanlarının başkaca delillerle desteklenmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava konusu senedin şantaj ve manevi cebir altında imzalatıldığını iddia etmiştir. İddianın bu niteliği gözetildiğinde somut olan bakımından tanık dinlenmesinde usul ve yasaya aykırılık bullunmamaktadır. Tanıklar ... ve ... mahkeme huzurunda alınan ifadelerinde davalının davacı ile ilgili uygunsuz fotoğrafların elinde bulunduğunu ve bu senedi imzalamazsa fotoğrafları teşhir edeceğini söylediğini, davacının da bu durum karşısında senedi imzalamak zorunda kaldığını belirtmişlerdir.

Hal böyle olunca mahkemece belirtilen tanık beyanlar, üzerinde durulup değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.