KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2013/5398 E., 2013/10080 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, alacaklarını tahsil için giriştikleri icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline, asıl alacak miktarı olarak 6.484,93 TL üzerinden takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.
Davacı vekili, 05.04.2011 havale tarihli dilekçesinde asıl alacağın dava tarihinden sonra ödendiğini, asıl alacağa ilişkin taleplerinin ortadan kalktığını, davalının vekalet ücreti, faiz masraf ve diğer tüm fer'ilere ilişkin itirazlarının iptali ile icra inkar tazminatı taleplerinin devam ettiğini beyan etmiştir.
Davalı vekili cevabında, müvekkili şirketin adresinin bulunduğu yer olarak Büyükçekmece İcra Dairelerinin yetkili olduğunu, takibe konu alacağın 6.484,93 TL'lik kısmının takip tarihi itibariyle henüz vadesi gelmediği için itiraz ettiklerini, dava açıldıktan sonra bu miktarın davacıya ödendiğini, davanın konusuz kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna göre taraflar arasında asıl alacak miktarı hususunda çekişme bulunmadığı gibi cari hesapları arasında da herhangi bir uyumsuzluk olmadığı, davalı tarafın dosyaya, borcun vadesinin takip tarihinden sonra olduğu, iddiasını ispatlayacak herhangi bir belge sunmadığı, bu itibarla davalının, borcun vadesinin gelmediği yönündeki savunmasının haksız olduğu, davalı tarafın dava açıldıktan sonra asıl alacağı ödediği alacağın likit bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2013/5398, K. 2013/10080, 30 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama