Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2013/7303 K.2013/10391

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı şirketin asıl borçlu, diğer davalının müşterek borçlu müteselsil kefil olarak müvekkili banka ile imzaladıkları 05.03.1998 tarihli genel kredi sözleşmesine istinaden davalı borçlular lehine verilen teminat mektuplarının iade edilmediği, İzmir Valiliği Defterdarlık Sağlık Kurumları 5 No'lu Döner Sermaye Saymanlık Müdürlüğü tarafından 22.06.2005 tarihli ve yazısı ile söz konusu teminat mektupları bedelinin İflas masasına kaydının talep edilmesi üzerine talep edilen alacağın İflas İdaresinin 04.10.2006 tarihli ve 190-2194 sy.

Kararı ile alacaklıların sıra cetveline kaydına karar verildiği, müflis banka aleyhine doğan bu alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek yapılan itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılara usulüne uygun dava dilekçesi tebliğ edilmiş, davalılar cevap dilekçesi sunmamış, duruşmalara katılarak beyanda da bulunmamışlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere ve benimsene bilirkişi raporuna göre; muhatap tarafından müflis bankanın iflas masasına kaydedilen teminat mektup bedelinin iflas idaresi tarafından davalılardan talep edilebileceği, taraflar arasındaki sözleşmenin 3. maddesi gereğince ilk birinci ay için aylık %30, müteakip aylar için kredi faizi olan yıllık %75'in 84 puan fazlası yıllık %159 oranı üzerinden temerrüt faizi yürütülmesi gerektiği, asıl alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek ilk ay için %105,

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren Türk Borçlar Kanunu'nun 88. ve 120. maddelerinin emredici hüküm olması ve kanun gerekçesinde de Anayasanın 2. maddesinde ifadesini bulan sosyal devlet ilkesinin bir gereği olarak uygulama örnekleri sıkça görülen olağanüstü faiz oranları karşısında borçluların korunması amacının taşındığının belirtilmesi karşısında uygulama şekli hakkındaki kanunun 7. ve TTK'nun 9. maddeleri de göz önüne alınarak Türk Borçlar Kanunun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihine kadar yıllık %159 oranında temerrüt faizi % 5 gider vergisi,

01.07.2012 tarihinden itibaren Türk Borçlar Kanunun 88. ve 120. maddeleri gereğince tespit edilecek temerrüt faizi ve %5 gider vergisi yürütülmesi gerektiği gerekçesiyle davalılar tarafından takibe yapılan itirazın iptaline, takibin.

9.616,16 TL üzerinden 2.711,25 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek ilk ay için %105, TBK'nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihine kadar müteakip aylar için yıllık %159 temerrüt faizi %5 gider vergisi, 01.07.2012 tarihinden sonra TBK 88 ve 120 maddeleri gereğince hesaplanacak temerrüt faizi ve gider vergisi ile devamına, hükmolunan kısım üzerinden %40 oranında hesaplanan 3.846,46 TL icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda Mahkemece 6098 sy. TBK'nın yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden itibaren davacı müflis banka alacağına TBK'nın 88. ve 120. maddelerinde öngörülen sınırları uygulanarak faiz yürütülmesine karar verilmiştir.

6101 sy. TBK'nın yürürlüğü ve uygulanma şekli bakımından Kanun'un 7. maddesine göre. TBK, kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76., faize ilişkin 88., temerrüt faizine ilişkin 120. ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138. maddesi görülmekte olan davalara da uygulanır. Ancak, 6102 sy. TTK'nın 8. maddesine göre ticari işlerde temerrüt faizi oranı serbestçe belirlenecektir.

Davacı banka ile imzalanan Genel Kredi Sözleşmesi bankacılık işi olup ticari iş niteliğinde bulunduğundan TBK'ndaki 88. ve 120. maddesindeki sınırlamalar ticari kredilerde uygulanmaz.

Mahkemece bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi hüküm fıkrasında “..01.07.2012 tarihinden sonra TBK'nun 88. ve 120. maddeleri gereğince hesaplanacak faizin uygulanmasına” denilerek faiz oranının belirtilmemesi de kabul şekli itibariyle infazda tereddüt yaratacağından usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.