Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2013/814 K.2013/3602

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacının davalı aleyhine faturaya dayalı icra takibi yaptığını, faturanın açık fatura olduğunu belirterek fazlaya dair hak ve alacaklar saklı kalmak kaydıyla itirazın iptaline ve en az % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı asil, duruşmada faturanın kapalı fatura olduğunu, işyerini devrettiğini, böyle bir mal alışverişinin olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın fatura alacağına dayandığı, davalının alacağın 4.450 TL olduğunu bu bedelin de kendi alacağına mahsup edildiğini savunduğu, ancak alacağın varlığına ilişkin herhangi bir delil sunmadığı, faturanın alacağın ispatı bakımından tek başına delil olmadığı, davalı tarafından kabul edilen miktar dışında kalan alacağın ispatı için yazılı delil bulunmadığı, davacının davalıya yemin teklifinde bulunmayacağını bildirdiği gerekçesiyle 4.450 TL alacağın kabulüne, geri kalan ispat edilemeyen kısmın reddine, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı asil tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından düzenlenen dava konusu faturada 4.450,00 TL kredili satış ve 10.738,96 TL nakit satış ibarelerine yer verilmiştir. Nakit satış mal ve paranın aynı anda verildiğinin kabulünü gerektiren satış olduğundan davacının 10.738,96 TL'ye yönelik talebi yerinde olmadığı gibi davacı vekili faturada kredili satış olarak gösterilen 4.450,00 TL miktarındaki bedeli de kredi kartı ile tahsil ettiğini bildirmiştir. Hal böyle olunca dava konusu fatura bedelinin tamamen ödenmiş olduğunun kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.