Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2013/9857 K.2013/14122

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili aleyhine davalı yanca bonolara dayalı olarak icra takiplerine girişildiğini, yanlar arasında takiplere konu bonoların temelini oluşturan herhangi bir hukuki yada ticari ilişkinin bulunmadığını, bonoların hatır bonosu olarak düzenlendiğini ve bedelsiz olduğunu ileri sürerek icra takiplerine konu bonolardan dolayı borçlu olmadığının tespitine, bonoların iptaline ve %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu bonoların yanlar arasındaki borç ilişkisi karşılığında verildiğini, müvekkili hakkındaki ceza soruşturmasında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini belirterek davanın reddine ve %40 tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller doğrultusunda, davacının dava konusu bonoların hatır bonosu olup, bedelsiz olduklarına ilişkin iddialarını yazılı delillerle ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine, koşulları bulunmadığından davalı yararına %40 tazminata hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, icra takiplerine konu edilen bonolardan dolayı borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir. Dava konusu bonoların keşidecisi davacı ..., lehtarı ise davalı ... olup, Kırklareli İcra Müdürlüğünün 2011/469 sayılı icra takibine konu edilen bonolardan 05.02.2009 tanzim 05.04.2009 vade tarihli 20.000,00 TL bedelli ve 29.12.2008 tanzim ve 30.01.2009 vade tarihli 20.000,00 TL bedelli 2 adet bononun ihdas nedeni bölümünde “malen” kaydı bulunmaktadır.

Davalı vekili 12.02.2013 tarihli oturumda, taraflar arasında borç ilişkisi olduğunu ve bonoların da bu borç ilişkisinden kaynaklandığını beyan ederek ihdas nedenini talil etmiştir. Bu durumda sözüedilen 2 adet bono bakımından ispat külfeti senedin ihdas nedenini talil eden davalı yanda olduğu halde mahkemece ispat külfetinin tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.