Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/10466 K.2014/16228

Taraflar arasındaki birleşen menfi tespit (kıymetli evraktan kaynaklanan) davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dava davacısı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili asıl ve birleşen davada, D..İnş. ve Tic. Ltd. Şti. ile Y..Y.. İnş. Taah. Nak. Tarım. Turz. Maden. Tic. San. Ltd. Şti. arasında dava dışı E.. R.. Enerji İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından ihalesi yapılan E.. İ.. Hes ve Regülatör işinin yüklenilmesi amacı ile ortaklık sözleşmesi imzalandığını, adi ortaklık hükmündeki ortaklık sözleşmesinin 4. maddesinde pilot firma olarak D.. İnş. ve Tic. Ltd.

Şti.'nin belirlendiğini, iş ortaklığında özel ortak firma konumundaki Y.. Y.. İnş. Taah. Nak. Tarım Turizm. Maden. Tic. San. Ltd. Şti'nin ilzama yetkili ortağı N.. Y.. tarafından iş ortaklığının bilgisi haricinde iş ortaklığının lehdar olarak gözüktüğü çekler keşide edildiğini, sözkonusu çeklerin iş ortaklığına ait kaşe üzerine, ortaklığın özel ortak firması olan Y.. Y.. İnş. Ltd.

Şti'nin yetkilisi İsmail tarafından imza atılmak suretiyle ciro edildiğini, 30.08.2012 keşide tarihli çekin davalı tarafından icra takibine konulduğunu, 70.000 TL bedelli diğer çekin de icra takibine konma olasılığı bulunduğunu, iş ortaklığının davalıya herhangi bir borcu bulunmadığını, çek altındaki imzanın müvekkili şirketin pilot ortak olup adi iş ortaklığını ilzama yetkili kişiye ait olmadığını, lehdar tarafından yapılan cironun kötüniyetle yapıldığını iddia ederek çeklerden dolayı borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde, çek arkasındaki imzanın iş ortaklığına ait olup, adi ortaklığı her iki şirket birlikte temsil edeceğinden davanın iş ortaklığı şirketleri tarafından açılması gerektiğini, davacının tek başına dava açma yetkisi bulunmadığını, ticari ilişki nedeniyle verilen çekler nedeniyle alacaklı olduklarını, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; dava konusu çeklerin keşidecisinin Y.. Y.. İnş. Taah. Nak. Tarım Mad. Tic. San. Ltd.Şti. yetkilisi N.. Y.., lehdarının D.. İnş. Tic. Ltd. Şti. ortaklığı olup, D.. İnşaat Tic. Ltd. Şti. ve Yeni Yılka İnş. Taah. Ltd.

Şti. ortaklığı tarafından ciro edilerek davalıya teslim edildiği, emre yazılı senetlerde hamilin meşru hamil olup olmadığının cirolar arasında bulunması gereken teselsülün tetkikiyle tespit edildiğini, dava konusu çeklerin ciro silsilesi gereğince davalının meşru hamil olduğu,

çeki ciro yolu ile edinen davalının, keşidecinin tek başına borçlu şirket adına çek keşide etme konusunda yetkisini bilemeyeceği, bu nedenlerle davacının her iki dosyada da yetkili hamil olan davalıya borçlu olmadığını ve davalı alacaklının kötüniyetli ve ağır kusuru bulunduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen dava davacısı vekilince temyiz edilmiştir.

Asıl ve birleşen davalara konu edilen çeklerin keşidecisi Y.. Y.. Tic. Ltd.Şti. lehdarı D.. İnş. ve Tic. Ltd Şir.- Y.. Y.. Ltd Şti. iş ortaklığı olup, hamili davalı A.. Y..'dır. Davacı şirket, dava konusu çekler arkasındaki ilk ciro kaşesi altındaki imzanın yetkili temsilciye ait olmadığını bu nedenle davalı A.. Y..'nın yetkili hamil sıfatını taşımadığını savunmuştur. Çeklerdeki ilk ciro imzasının lehdara ait olması gerekmektedir.

Lehdar olarak görünen adi ortaklığı oluşturan şirketlerin yetkililerinin ya da yetki verdikleri ticari vekilin cirosunun bulunması hamilin yetkili hamil olup olmadığının belirlenmesinde önem taşımaktadır. Bu durumda mahkemece çeklerdeki ilk ciro imzasının lehdar şirketlerin yetkililerine veya yetki verdikleri ticari vekillerine ait olup olmadığı hususu üzerinde durulup, gerektiğinde imza incelemesi de yaptırılmak suretiyle davalı A..

Y..'nın yetkili hamil olup, olmadığı saptanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken somut olaya uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.