Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/11690 K.2014/17276

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı, aracını aldığı günden beri sürekli arızalandığını, yolda kaldığını, garanti belgesindeki şartların yerine getirilmediğini, kendisine geçici araç verilmediğini, tüm bu mağduriyetleri nedeniyle aracın değiştirilmesini veya ödenen bedelin iadesi ile 5.000-TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu aracın 29/03/2011 tarihinde trafiğe çıkmış olup, 16/10/2012 tarihindeki son servis girişine göre 151.359 km yol katettiğini, ayıp iddialarını kabul etmemekle beraber aracın halihazırda da kullanılmakta olup, iddia edilen sorunların araçtan faydalanmaya engeller nitelikte olmadığını, herhangi bir üretim hatası olmayıp, davacının arıza olarak tanımladığı hususların soyut nitelikte olduğunu, davacının bu şekilde müracaatlarında dahi garanti hizmeti devreye sokularak derhal servis işlemlerinin yapıldığını, araçta giderilemeyen veya tekrarlayan bir arıza olmadığını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, BK’nın 194 ve devamı maddeleri ile 207.maddesi gereğince, satıcı daha uzun müddet için kefalet etmemişse, satıcının ayıba karşı tekeffülünden mütevellit her türlü davanın malın müşteriye teslim tarihinden itibaren 1 yıl geçmekle sakıt olduğu, bu zamanaşımı süresinin ticari satımlarda veya tacirler arasındaki işlerde TTK 25/4. maddesine göre 6 ay olarak öngörüldüğü, dava konusu aracın iş emri belgelerinin incelemesinde araçta meydana gelen arızalarla ilgili olarak değişen yedek parçaların servis tarafından ücretsiz değiştirildiğinin sabit olduğu,

alınan bilirkişi raporunda belirtilen değişen yedek parçaların aracın kullanımını engellememekte olup aracın keşif gününde 212.000 km olduğu da dikkate alındığında aracın yenisi ile değiştirilmesi veya fatura bedelinin iadesini gerektirecek ayıbın sözkonusu olmadığı, bilirkişice araçtaki değer kaybı hesaplanmışsa da davacı tarafça bu yönde bir talep olmadığından değer kaybı yönünden herhangi bir karar verilmediği, manevi zarar bakımından, Medeni Yasa'nın 24. ve Borçlar Yasası'nın 57. maddeleri de dikkate alınarak,

malvarlığına yönelik zararlar sebebiyle davacı yararına manevi tazminata hükmedilemeyeceğinden davacının manevi tazminat talebinin de reddi gerektiği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayıplı aracın yenisiyle değiştirilmesi veya bedelinin iadesi istemine ilişkindir. Bilirkişi raporunda "Aracın imalat hatasından kaynaklanan sürgülü kapısındaki arızanın devam ettiği,....aracın iş emri formlarındaki belirtilen arızalar ile daima aynı arızanın tekrarlanması ve camların sürgülü cam yerine sabit cam yapılması,

kapı iç kaplamalarının deforme olması gözönüne alındığında araçta satış esnasında %10' luk bir değer kaybı oluşacağı kanaatine varıldığı", denilmiş olup, TBK 227. madde uyarınca, alıcının, sözleşmeden dönme hakkını kullanması halinde, durum bunu haklı göstermiyorsa hakimin, satılanın onarılmasına veya satış bedelinin indirilmesine karar verebileceği, dava dilekçesinde aracın yenisiyle değiştirilmesi isteminin değer kaybı istemini de içereceği gözetilerek, TBK 227. madde gereğince karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle davanın tamamen reddi yerinde görülmemiştir.