KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2014/11881 E., 2015/371 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ocak 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan 1996 model makineyi 65.400,00 TL karşılığında satın aldığını, satım bedelinin bir kısmının ödendiğini geri kalan 39.500,00 TL için de farklı vade tarihlerinin yer aldığı bonolar verildiğini, ancak anılan makineyi teslim aldıktan sonra 1987 model olduğunu öğrendiğini belirterek, ıslah dilekçesi ile makinanın gerçek değerinin 29.000,00 TL olduğunun tespitine ve davalıda bulunan bonolardan 25.12.2009 keşide tarihli 7.000,00 TL bedelli, 25.01.2010 keşide tarihli 7.000,00 TL bedelli, 25.02.2010 keşide tarihli 7.000,00 TL bedelli, 25.03.2010 tarihli 4.500,00 TL bedelli bonolardan dolayı 22.500,00 TL tutarında borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, satım sözleşmesi kurulurken düzenlenen gider pusulasında aracın model yılının yer almadığını, davacının makinayı görerek satın aldığını, faturayı da gördüğünü, davanın haksız olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, makinenin 1987 model olduğunun anlaşıldığı, makinanın model yılı ile ilgili olarak hile ile davacıda yanlış kanaat uyandırılmış olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, makinanın gerçek değerinin 29.000,00 TL olduğunun tespitine ve davacının davalıda bulunan bonolardan 25.12.2009 keşide tarihli 7.000,00 TL bedelli, 25.01.2010 keşide tarihli 7.000,00 TL bedelli, 25.02.2010 keşide tarihli 7.000,00 TL bedelli, 25.03.2010 tarihli 4.500,00 TL bedelli bonolardan dolayı 22.500,00 TL tutarında borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2014/11881, K. 2015/371, 15 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama