KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2014/12000 E., 2015/2606 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı asil tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de bu istemin miktar itibariyle reddiyle incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili aleyhine davalı yanca bonoya dayalı olarak icra takibine girişildiğini, icra takibine konu bononun imzalanmış ve alacaklı hanesi boş şekilde teminat amaçlı dava dış....’a verildiğini, borcun ödendiğini ve teminat bonosunun bedelsiz kalmasına rağmen bononun davalı eline geçtiğini ve boş kısımlarının doldurularak müvekkili aleyhine icra takibine konu yapıldığını, bonodaki rakam ve yazı ile yazılı bulunan bedel hanelerinde tahrifat yapılarak “1.500” yazan bölümünde “1” rakamı “2” ye çevrildiğini, yazılı meblağ bölümünde de “binbeşyüz” yazısının önüne “iki” yazıldığını ileri sürerek bonoya dayalı icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tespitine ve %20 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu bononun davacıdan borcuna karşılık alındığını, davacıların iddialarının gerçeği yansıtmadığını belirterek, davanın reddine ve %40 tazminatına karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, yapılan yargılama ve alınan Jandarma Kriminal Raporu doğrultusunda, dava konusu bonoda tahrifat bulgusuna rastlanılmadığı, bononun teminat bonosu olduğunun ve anlaşmaya aykırı doldurulduğunun yazılı delillerle ispat edilemediği, bu yönlerden davacı yanca davalıya yemin teklifinde bulunulduğu, davalı tarafından yemin eda edildiği gerekçesiyle davanın reddine ve koşulları bulunduğundan davalı yararına tazminata karar verilmiş, hüküm davacı asil tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2014/12000, K. 2015/2606, 25 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama