Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/12442 K.2014/16137

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkili banka ile dava dışı asıl borçlu N.. E.. arasında akdedilen genel kredi sözleşmesinde davalının kefil olduğunu, borcun ödenmediğini, hesabın kat edilerek noter kanalıyla borçlulara ihtarname keşide edildiğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibinin davalının itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, her ne kadar 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 8/1 maddesinde ticari işlerde temerrüt faizinin serbestçe belirleneceği hükme bağlanmış ise de somut olayda TBK.nun 120. maddesindeki düzenlemenin uygulanması gerektiği, buna göre davalının sorumlu olduğu asıl alacağın 2.667,22 TL, faizin 382,77 TL, BSMV 19,14 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne davalının takibe itirazının 2.667,22-TL asıl alacak, 382,77-TL faiz ve 19.14-TL BSMV olmak üzere toplam 3.069,13-TL üzerinden iptali ile takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından yatırılması gereken temyiz harç ve masraflarının yatırılmaması nedeniyle harç ve masrafların tamamlanması için yerel mahkemece usulüne uygun muhtıra çıkarılmış olmasına rağmen davalı vekilinin harç ve masraf yatırmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Dava, ticari iş niteliğindeki Genel Kredi Sözleşmesinden kaynaklanan borcun ödenmemesi nedeniyle başlatılan takibe vaki itirazın İİK'nın 67. maddesi gereği itirazın iptali istemine ilişkindir. Somut olayda mahkemece davacı banka alacağına 01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK'nın 88. ve 120. maddelerinde öngörülen sınırlar uygulanarak faiz yürütülmesine karar verilmiştir.

6101 sayılı Yasanın 7. maddesine göre 6098 sayılı TBK'nın kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76., faize ilişkin 88., temerrüt faizine ilişkin 120. ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138. maddesi görülmekte olan davalara da uygulanır.

Bununla birlikte 01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 8/1. maddesinde ticari işlerde faiz oranının serbestçe belirleneceği hükme bağlanmış, aynı maddenin 3. fıkrasında ise tüketicinin korunmasına ilişkin hükümler saklı tutulmuş, başkaca bir istisna getirilmemiştir. Aynı Kanunun 9. maddesinde, ticari işlerde kanuni, anapara ile temerrüt faizi hakkında ilgili mevzuat hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmıştır.

Anılan yasa hükmünde sözü edilen ilgili mevzuatın 3095 sayılı Yasa hükümlerinin olduğunun ve 6102 sayılı TTK'nın 8 ve 9. maddeleri ticari işler bakımından özel hüküm niteliğinde olduğundan ticari işlerde bu hükümlerin uygulanması gerektiğinin, başka bir anlatımla 6098 sayılı TBK'nın 88 ve 120. maddeleri hükümlerinin ticari işlerde uygulanamayacağının kabulü gerekir.

Mahkemece bu yönler ve taraflar arasındaki Genel Kredi Sözleşmesi'nde kararlaştırılan akdi ve temerrüt faiz oranları gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.