Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/12939 K.2014/17503

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine 10.05.2012 tanzim, 01.02.2013 vade tarihli 7.000 TL bedelli senede dayalı olarak icra takibi yaptığını, müvekkilinin davalıya borcunu, toplam 8.000 TL'lik üç adet makbuzla ödediğini belirterek senetten dolayı davalıya borçlu olunmadığının tespitine, müvekkilinden icra tehdidi altında tahsil edilen 3.330 TL 'nin ödeme tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, % 20 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının yaptığı ödemelerin hangi borca mahsuben yapıldığının belli olmadığını belirterek davanın reddine, % 20 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının ödeme iddiasında dayandığı makbuzların davaya konu senede ilişkin olduğuna dair davalıya ödeme teklifinde bulunduğu, davalının davacıya nakit borç verip davaya konu senedi aldığına, davaya konu senede mahsuben ödeme yapılmadığına ilişkin yemin teklif ettiği gerekçesiyle davanın reddine, % 20 tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki yerinde görülmeyen öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-İİK.nun 72.maddesi hükmü uyarınca menfi tesbit davasında borçlu aleyhine tazminata hükmedilmesi için alacaklının davayı kazanması yeterli olmayıp, ayrıca ihtiyati tedbir kararı dolayısıyla alacağının tahsilinin geciktirilmesi gerekir. Somut olayda davalı aleyhine infaz edilmiş bir tedbir kararı bulunmadığından davalı yönünden alacağın tahsilinin geciktirilmesinden söz edilemez. Açıklanan nedenlerle davacı aleyhine %20 tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.