Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/1326 K.2014/3947

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda, "1-Davanın KISMEN KABULÜ İLE 5.076,80 TL nin 12/04/2012 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine," denildiği halde, gerekçeli kararın gerekçe bölümünde, " ...temerrüt tarihi 12.04.2013 tarihi olarak kabul edilerek, 5076,80 TL. nin 12.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalıdan alınarak, davacıya verilmesine karar verilerek, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmiştir.

Böylece tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında temerrüt tarihi bakımından çelişki yaratılmıştır. Bu hal, HUMK.nun 381/2. (HMK m.298/2) maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.