KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2014/14119 E., 2014/17249 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2014
- Mahkemesi
- İstanbul 33. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Tarihi
- 03/04/2014
- Numarası
- 2014/67-2014/73 D.İş
Karar Metni
240 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki ihtiyati hacze itiraz talebinin incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde muteriz vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
İhtiyati haciz isteyen vekili bonoya istinaden ihtiyati haciz isteminde bulunmuş, talep uygun görülerek mahkemece ihtiyati haciz kararı verilmiştir.
İhtiyati hacze itiraz eden vekili, bononun Y.. Ö..'in yetkilisi olduğu şirkette işçi olarak çalışan müvekkilinin ilama bağlı alacağının tahsilinin engellenmesi amacıyla takip konusu yapıldığını, işe girerken teminat amacıyla müvekkili tarafından verilen imzalı boş bononun sonradan anlaşmaya aykırı şekilde doldurularak ihtiyati haciz talep edildiğini belirterek ihtiyati haczin kaldırılmasını talep etmiştir.
Mahkemece, bonoda TTK'nun ilgili maddelerinde öngörülen zorunlu unsurların mevcut olduğu, itirazların İİK'nun 265. maddesi kapsamında olmadığı belirtilerek itirazın reddine karar verilmiş, kararı muteriz vekili temyiz etmiştir.
Türk Ticaret Kanunu m.776/1-f hükmüne göre, “düzenleme yeri” bononun zorunlu unsurlarından biridir. Düzenleme yerinin bulunmaması halinde aynı Kanun’un m.777/4’e göre, düzenlendiği yer gösterilmeyen bir bono, düzenleyenin adının yanında yazılı olan yerde düzenlenmiş sayılır. Somut olayda, ihtiyati hacze konu senette düzenleme yeri bulunmadığı gibi “Batıkent” idari bir birim olmadığından, borçlunun adının yazıldığı yer de düzenleme yerindeki eksikliği ikame edecek nitelikte değildir. Mahkemece anılan kanun hükümleri gözetilerek itirazın değerlendirilmesi gerekirken, bononun zorunlu unsurlarının bulunduğu gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2014/14119, K. 2014/17249, 2 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama