KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2014/143 E., 2014/3909 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkilinin müdürü olduğu dava dışı ... Taşımacılık Süt Ürünleri Canlı Hayvan Et ve Et Ürünleri Gıda Tarım İnşaat Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne gayrimenkul alımı için davalı ile anlaşıp 19.04.2011 tarihinde taşınmazın satın alındığını, davalının ... Bankasına olan 40.000 TL. borcun alıcı tarafından yüklenilip, ödemenin teminatı olarak davalıya müvekkilinin senet verdiğini, borcun ödenmesine rağmen senedin iade edilmeyip icra takibine konulduğunu iddia ederek borçlu olmadıklarının tespiti ile davalının tazminata mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevabında, taşınmazı 150.000,00 TL. bedelle sattığını, bu nedenle kendisine 10.000,00 TL. Kapora ile 40.000,00 TL.'lik senet ve 100.000,00 TL. ödeme yaptığını, böylelikle davacının 110.000,00 TL. ödediğini, 40.000,00 TL.'nin ödenmediğini ve senedi takibe koyduğunu savunarak davanın reddi ile lehine tazminata karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davalının bankaya olan 40.000,00 TL. borcunun taşınmazı satın alan şirket tarafından ödendiği, taşınmaz satış bedelinin 150.000,00 TL. olduğunun ihtilafsız bulunduğu, davalının senedin taşınmaz satış bedeline karşılık verildiğini savunduğu ve tapu resmi senedinde satış bedelini aldığını beyan ettiği bu nedenle davaya konu senetten dolayı alacağı bulunmadığı, davalı lehdar doğrudan keşideci hakkında takibe başladığından borcun olup olmadığını bilebilecek durumda olduğundan kötüniyetli bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2014/143, K. 2014/3909, 27 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama