Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/14477 K.2015/2235

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasındaki bayilik sözleşmesinin 2012 yılında sona erdiğini, 29.02.2012 tarihli mutabakat gereğince müvekkilinin 40.149,23 TL alacaklı olduğunun belirlendiğini, davalı tarafından yapılan 24.634,83 TL tutarında ödemeden sonra müvekkilinin 15.510,00 TL alacaklı olduğunu belirterek, anılan tutarın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında imzalanan yurtiçi satışlar bayi kanalı iade prosedürü gereğince müvekkili tarafından sözleşmenin feshinden sonra iade alınan ürünler için 15.03.2012 tarihinde 15.510,00 TL bedelli iade farkı faturası düzenlendiğini davacının alacağı bulunmadığını bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, uyuşmazlık konusu iade farkı faturasının davacı defterinde kayıtlı olmadığı ancak davalı defterinde kayıtlı olduğu, taraflarca 29.02.2012 tarihinde davacı alacağının 40.149,93 TL olarak kabul edildiği, iade faturası alacağına ilişkin belgelerin ibrazı için davalı tarafa kesin süre verildiği halde hiçbir belge sunulmadığı,

davalı tarafından ilk mutabakattan sonra iade faturası gönderilerek daha sonra davacı alacağının 24.634,83 TL olduğu yönünde ikinci bir mutabakat gönderilmesinin MK'nın 2. maddesine aykırı olduğu ve sözleşme süresince davacıya hiçbir zaman iade faturası kesilmemiş olduğu gerekçesi ile, davanın kabulü ile 15.510,10 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.