Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/14590 K.2015/1291

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 2011 yılı ekim ayı başlarında sözlü bir anlaşma yapıldığını, bu anlaşmaya göre müvekkilinin verdiği kumaş ve malzemelerden davalının atölyesinde 200.000 adet parfüm kılıfı imal edeceğini, ancak davalı tarafın işini geciktirmesi sebebiyle yabancı müşteri siparişlerinin iptal edildiğini, bu gecikmeden sonra müvekkilinin davalı tarafından bitirilerek kendisine teslim edilen 204.000 adet parfüm kılıfını teslim aldığını ve başkasına satarım düşüncesi ile deposuna kaldırdığını, teslim aldığı bu malları inceleyen müvekkilinin bu malların çoğunluğunun bozuk ve defolu olduğunu,

davalı taraf ile anlaşıldığı şekilde yapılmadığını tespit ettiğini, malların gerek gecikmiş olması, gerekse de evsafına uygun yapılmaması nedeniyle edinimini layıkıyla yerine getirmemiş olan davalı tarafın meydana getirmiş olduğu zarara katlanması gerektiğini belirterek davalı elinde bulunan ve henüz takibe konulmamış 30/01/2014 ödeme tarihli ve müteakip aylara ait 16 adet 2.500,00 TL bedelli, toplam 40.000,00 TL bedelli senetlerden dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava dilekçesinde belirttiği taleplerinin zamanaşımına uğramış olduğunu, davacının 6762 sayılı Kanunun 25. maddesi, 6102 sayılı Kanunun 23. maddesi gereği 2 ve 8 gün içerisinde ayıbı ihbar etmediğini ve 818 sayılı BK. m. 207’ye göre 6 ay içinde davasını açmadığını, dava dilekçesindeki iddialarının tümünün asılsız olduğunu, dava konusu emtianın 2011 yılında kendisine teslim edildiğini beyan ve kabul ettiğini, malın teslim tarihinden bu yana yıllar geçtiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafından kumaş ve malzeme verilerek 2011 yılı ekim ayı başlarında davalıya sözlü anlaşma ile parfüm kılıfı yaptırıldığı, kılıfların 204.000 adet olarak davalı tarafından dikilip davacıya teslim edildiği, davalının iddiasına göre teslimin 2011 yılı ekim ayı sonunda yapıldığı, davacının ise teslimin 16/02/2013 tarihinde yapıldığının iddia ettiği, ancak dava dilekçesinde 2012 yılında bu mallar satılamayınca davalının kendisini tehdit edilerek 24 adet senet aldığını iddia ettiği, bu durumda teslimin en geç 2012 yılında yapıldığının ve ayıbın da öğrenildiğinin davacı tarafından kabul edildiği, davacının tehditle senet alındığı iddiası karşısında herhangi bir yasal başvurusunun bulunmadığı, davalının 09/01/2011 tarihinde beş adet senet için icra takibi başlattığı, ödeme

.

emrinin davacıya 27/01/2014 tarihinde tebliğ edildiği, davacının 10/02/2014 tarihinde dava açtığı, davacının tacir olup, 2012 yılında ayıplı olduğunu öğrendiği mallarla ilgili ihbar külfetini yerine getirmediği, zımmen malları bu haliyle kabul etmiş olduğu, icra takibi başlatıldıktan ve ödeme emri tebliğ edildikten sonra ayıp iddiasında bulunmayıp menfi tespit davası açtığı, BK. ve TTK. hükümlerine göre süresinde ayıp ihbarında bulunmadığı ve altı ay içinde dava açmadığı gerekçesiyle, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, mahkeme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinden, taraflar arasında yalnızca sipariş ve ürün teslimi şeklinde bir ilişki olmadığı, davalının sipariş konusu parfüm kılıflarının dikimi işini yüklendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda taraflar arasındaki hukuki ilişkinin eser sözleşmesi olarak nitelendirilip uyuşmazlığın eser sözleşmesine ilişkin hükümler gözetilerek çözülmesi gerekirken, satış sözleşmesi hükümlerine göre çözülmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

.