KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2014/15329 E., 2015/1734 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı, davalı asıl borçlunun bankadan genel kredi sözleşmesine istinaden kullandığı kredi borcunun yapılan takipte işlemiş faiz alacağı ile birlikte müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla ödediğini ileri sürerek, bankaya ödenen bu meblağın davalı asıl borçludan rücuen tahsili için yapılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, kredi kendi adına çekilmiş ise de kredinin Ispartaspor adına kullanıldığını, çekilen krediden anılan spor klübünün yönetim kurulu üyelerinin sorumlu olduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, yapılan yargılamada toplanan delillere göre; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/34 D.İş ve 2011/167 E- 2011/410 K sayılı dosyası göz önüne alındığında davacının kefil olduğu genel nakdi ve gayri nakdi kredi sözleşmesi ile kefil olarak kendi payına düşen 26.236,30 TL ödemesi gerektiği, zira bu miktar dışındaki taleplerin davacının kötü niyet tazminatı olarak ödemek zorunda olduğu tazminat olduğu,
davalı asıl borçlunun, davacının ödemek zorunda kaldığı kötü niyet tazminatından sorumlu olamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının icra takip dosyasına yaptığı 26.236,30 TL lik itirazın iptali ile takibin bu miktar üzerinden, takip tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte devamına, fazlaya dair talebin reddine, dava konusu miktarın % 20 si olan 5.247,26 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2014/15329, K. 2015/1734, 11 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama