Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/1538 K.2014/4819

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısnmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı, davalı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 16.01.2009 tarihinde kırmızı et ürünleri alımı konusunda bir anlaşma formu imzaladığını, bu anlaşmaya göre davalı şirketin yıllık 1000 ton et alım taahhüdü altına girdiğini, bu anlaşma gereğince müvekkilinin yeni tedarikçi giriş bedeli altında 42000 euro tutarı 12 eşit taksitle davalıya ödemeyi taahhüt ettiğini ve yeni mağaza açılışında da 4000 euro'luk tutarın ödenmesini taahhüt ettiğini, müvekkili tarafından sözleşme gereğince tüm edimler yerine getirilmesine rağmen, davalının tüm yıl boyunca sadece 150 ton et alımında bulunduğunu,

ayrıca davalının çeşitli adlar altında sürekli faturalar gönderdiğini, fatura edilen birçok bedeli de ödeyerek zarara uğradığını belirterek müvekkilinin tedarikçi anlaşma formuna istinaden uğramış olduğu zararlar kapsamında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla şimdilik 70.000,00 TL'nin ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iade şartlı ürün satım sözleşmesinin çerçeve sözleşme olduğunu tedarikçi anlaşma formunda belirtilen 1000 ton alım için iki tarafın da çaba göstereceğinin yazılı olduğunu, bu açıklamanın kendileri yönünden bir bağlayıcılığının olmayacağını, davacının sözleşmede belirtilen yükümlülüklerini yerine getirmediğini, ayrıca usul yönünden taraflar arasında yapılan genel satın alma anlaşmasında müvekkilinin ticari defterlerinin münhasır delil olacağının kararlaştırıldığını, davacı tarafın öncelikle zararını kanıtlaması gerektiğini bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre anlaşma formunda belirtilen "1000 ton yapmak için her iki taraf çaba gösterecektir" şeklindeki taahhüdün davalı tarafı tek başına yükümlülük altına sokan bir taahhüt niteliğinde olmadığı, esasen bu ibarenin her iki tarafı da teşvik edici bir nitelik taşıdığı, davalı tarafın davacı tarafa bilirkişi raporlarıyla belirtilen çeşitli kalemlerde 'Hizmet Bedeli' olarak adlandırılan faturalar düzenlediği, davalı tarafın da bu faturaların toplamı olan kdv dahil 169.772,40 TL'lik faturaları defterine kayıt ettiği ve bedelini de ödediği,

ancak faturalardan 3 adet toplam 10.442,86 TL'lik faturanın davacı defterlerinde kayıtlı olmadığı, davacı tarafça benimsenmeyerek deftere kaydedilmeyen ve bedeli ödenen bu faturalar nedeniyle davacının davalıdan alacağının olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 10.422,86 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.