KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2014/15943 E., 2015/443 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Ocak 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mah.sıfatıyla
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
. Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Mahkemece davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen 21.04.2010 tarihli ilk hüküm davalı vekili ile ihbar olunan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 02.02.2012 tarihli kararı ile bozulmuştur. Hükmüne uyulan 2011/9770 Esas, 2012/1425 Karar sayılı bozma ilamında “…Kararın 4077 sayılı yasa hükümleri gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne dair hüküm oluşturulmuştur. Tarafların sıfatı gözetilmeden gerek görev yönünden, gerekse uygulanacak mevzuat açısından yanılgıya düşülerek karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir…”denilmiştir.
Mahkemece, Dairemizin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava ayıplı malın değiştirilmesi veya bedelin iadesi ile maddi tazminat istemine ilişkin olup, nisbi harca tabidir. 492 sayılı Harçlar Kanunu, nispi harçlarda ödeme zamanı kenar başlıklı 28/a maddesine göre karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin, geri kalanı kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir. Harçlar Kanunu’na ekli 1 sayılı tarifede yargı harçları arasında sayılan maktu başvuru harcı da dava açıldığında peşin harçla birlikte ödenecek harçlardandır. Aynı Yasa'nın 32.maddesinde “yargı işlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamaz.”hükmü yer almaktadır.
Somut olayda mahkeme dava açılırken yatırılması gereken yargı harçları yatırılmadan davanın görülüp sonuçlandırılması kamu düzenine ilişkin emredici nitelikteki Harçlar Yasası hükümlerine aykırı olduğundan, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2014/15943, K. 2015/443, 19 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama