Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/16535 K.2015/4523

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı tarafından müvekkili aleyhine... 4. İcra Müdürlüğü' nün 2012/3277 sayılı dosyasından icra takibi yapıldığını, icra takibinde alacak miktarının 15.600-TL olarak gösterildiğini, oysa icra takibine dayanak yapılan senette asıl alacak miktarı 5.600-TL olmasına rağmen, senette tahrifat yapılarak önüne 1 rakamının ilave edilmiş olduğunu belirterek, icra takibi nedeni ile müvekkilinin borcunun 5.600-TL olduğunun, 10.000-TL'lik kısım için borçlu olmadığının tespitine, 10.000-TL' lik kısım için takibin iptaline ve davalı aleyhine %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacak miktarının 5.600-TL olduğuna dair davacı beyanlarını kabul ettiklerini, o miktar üzerinden icra takibinin devamına karar verilmesini ve kabul beyanı dikkate alınarak yargılama giderlerinin davacıya yükletilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davalı vekili cevap dilekçesi ile birlikte davayı kabul etmiş ise de, davalının davanın açılmasına sebebiyet verdiği anlaşıldığından masraf ve ücreti vekalet ile sorumlu tutulması gerektiği gerekçeleriyle, davanın kabulü ile,

Uşak 4. İcra Müdürlüğü' nün 2012/3277 sayılı dosyasından yapılan icra takibinde asıl alacak miktarının 15.600-TL olmayıp 5.600-TL olduğunun tespitine, icra takibinin asıl alacak miktarı 5.600-TL olacak şekilde fer'ileriyle birlikte devamına, icra takibinden sonra da asıl alacak miktarı olarak 5.600-TL' nin esas alınarak bu miktar üzerinden değişen oranlarda (reeskont avans) faizinin uygulanmasına, asıl alacak miktarı olan 5.600-TL'nin % 20'si oranında tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda "davanın kabulüne, davalının Uşak 4. İcra Müdürlüğünün 2012/3277 sayılı takip dosyasındaki itirazlarının iptaline, icra takibinin asıl alacak miktarı 5.600-TL olacak şekilde ferileriyle birlikte devamına” denildiği halde, gerekçeli kararda “davanın kabulüne, Uşak 4. İcra Müdürlüğünün 2012/3277 sayısı ile yapılan icra takibinde asıl alacak miktarının 15.600-TL olmayıp, 5.600-TL olduğunun tespitine, icra takibinin asıl alacak miktarı 5.600-TL olacak şekilde ferileriyle birlikte devamına" denilmiştir.

Böylece tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Bu hal HMK'nun 298/2. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

2- Dava, İİK'nın 72. maddesi hükmüne dayalı menfi tespit davası olduğundan, mahkemece, HUMK'un 74. (HMK'nın 26.) madde hükmü de gözetilerek, taleple bağlılık kuralı çerçevesinde, davacının borçlu olmadığı miktar saptanarak menfi tespite hükmedilmesi gerekirken, davanın niteliği gözardı edilerek borçlu olunan miktar üzerinden olumlu tespit hükmü kurulması, kabule göre de harcın bu şekilde olumlu tespit hükmü kurulan miktar üzerinden olacak şekilde eksik alınması da usul ve yasaya aykırıdır.