Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/17009 K.2015/2616

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, yanlar arasında imzalanan hazır beton yapımı ve teslimi sözleşmesi gereğince, müvekkili tarafından imal edilen betonların muhtelif tarihlerde davalılara teslim edildiğini, buna karşılık olarak davalıların kısmi ödemede bulunduğunu, bakiye borcun teslim edilen malların ayıplı olduğu gerekçesiyle ödenmediğini, buna ilişkin olarak düzenlenen iade faturasının müvekkili tarafından kabul edilmeyerek davalılara iade edildiğini, faturalardan kaynaklı bakiye alacağın tahsili için davalılar hakkında başlatılan icra takibinin itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, 18.06.2012 tarihli ön inceleme duruşmasında davaya alacak davası olarak devam ettiklerini belirterek, 78.234,75 TL nin davalılardan faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının teslim ettiği betonların ayıplı olduğunu, bu nedenle davacıya iade faturası düzenlediğini, davacı yanca ... Teknik Üniversitesi'nden alınan raporun kabul edilmediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, taraflar arasındaki sözleşme gereği sipariş edilen betonun davalılara teslim edildiği, teslim edilen betonun yol betonu olarak kullanıldığı, betonun imali ve nakdi kadar yerleştirilmesi, serilmesi, sıkıştırılması ve daha sonra sulanması ve bakımınında betonun mukavemetini etkileyen önemli unsurlar olduğu, betonda meydana gelen derin çatlaklar nedeniyle tarafların %50 oranında kusurlu oldukları, betondaki ayıbın gizli ayıp niteliğinde olduğu, davalıların yasal süresinde ayıp ihbarında bulunduğu,

muhafaza edildiği bildirilen betondan numune alınarak yeniden laboratuvar incelemesi yapılmasının bu aşamada davaya herhangi bir yarar sağlamayacağı, zira aradan çok uzun zaman geçmiş olması ve muhafaza koşullarının bilinmemesi nedeniyle yeniden yapılacak incelemenin doğru sonuç vermeyeceği, tarafların dosyaya sunmuş oldukları raporların yeterli görüldüğü tarafların kusur oranları göz önüne alındığında davacının 31.617,37 TL talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne,

31.617,37 TL nin dava tarihinden itibaren değişen ve değişecek olan yasal faiz oranları uygulanmak suretiyle hesaplanacak faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık satım akdine konu C- 35 ve C-25 hazır betonun ayıplı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Taraflarca dosyaya sunulan .... Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Maden Mühendislik Bölümü ile.... İnşaat Fakültesi tarafından düzenlenen laboratuvar raporları arasında beton basınç dayanım değerleri arasında büyük farklar olduğu gibi raporlarda ayıp konusunda herhangi bir açıklığa yer verilmemiştir.

Yargılama sırasında alınan ve sadece dosya kapsamı gözetilerek hazırlanan raporda ise, “...betonda meydana gelen derin çatlakların betonun bakımı, sulaması ve korunmasında eksiklikler olduğunu gösterdiği, gerek laboratuvar raporları arasındaki önemli fark ve gerekse betonun imalinde ve betonun yerleştirilmesi, bakımı ve korunmasındaki hatalar nedeniyle tarafların söz konusu olayda %50 oranında kusurlu oldukları” belirtilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu, taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümüne elverişli olmadığı gibi anılan rapora da davalılar vekili tarafından gerekçeleri gösterilmek suretiyle itiraz edilmiştir.

Bu durumda mahkemece, dava konusu hazır betondan numune temin edilerek uzman bilirkişi eliyle numuneler üzerinde inceleme yaptırılıp, davalıların itirazlarını karşılayacak ve Yargıtay denetimine elverişli yeni bir rapor alınarak, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, ayıp olgusu açıklığa kavuşturulmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.