Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/17010 K.2015/2988

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, yanlar arasında 11.09.2008 tarihli Akaryakıt İstasyonu Bayilik Sözleşmesinin akdedildiğini, anılan sözleşmenin eki niteliğindeki taahhütnamenin 1.maddesine göre, davalının asgari tutarda akaryakıt ve madeni yağ alımı taahhütlerinin bulunduğunu, ancak davalının edimini yerine getirmediğini, bunun üzerine müvekkili tarafından fatura düzenlenerek sözleşmeden kaynaklanan cezai şart alacağının davalıdan talep edilmesine karşın herhangi bir ödeme yapılmadığını, müvekkilinin sözleşmenin 8/b maddesine dayalı olarak cezai şart, kar mahrumiyeti talep etme haklarının doğduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 10.000 TL cezai şart alacağının reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının taahhüt ihlal edildiği halde yaklaşık 3 yıl boyunca bu duruma ses çıkarmadığını, bu fiilinin açıkça "zımni kabul" olduğunu, buna rağmen, aradan 3 yıl geçtikten sonra varsayılan bu hakkın kullanılmaya kalkışılmasının ise, M.K.m.2 anlamında açıkça "kötü niyet" oluşturduğunu, kaldı ki talep edilen cezai şart miktarının müvekkilinin ekonomik mahvına neden olacağını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, bayiilik sözleşmesinin 11.09.2008 tarihinden başlamak üzere 5 yıl süreli olduğu, akaryakıt alım miktarlarının birer yıllık dönemler halinde uygulanmasının ön görüldüğü, bu dönem için taahhüt edilen edimlerin yerine getirilmemesi şartına bağlanmış bulunan ve anılan dönemin sonunda talep edilmeyen cezai şartın daha sonra istenmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.