Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/17394 K.2015/6850

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında düzenlenen satım sözleşmesi nedeni ile davalıya borcu olan 500.000 Euro'nun ödenmeyen kısmı için 2 Nisan 2009 tarihinde borç yenilenerek senetler verildiğini ve senetlerin ödendiğini, davalının buna rağmen faiz ve sigorta süresi uzatma masrafı adı altında 59.529,00 TL tutarında icra takibi yaptığını belirterek, müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin faturanın geç ödenmesi nedeni ile zarara uğradığını, davacı şirket tarafından geç ödemeden kaynaklanan faiz ve masrafın ödeneceğinin taahhüt edildiğini bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, mevcut bir borç için verilen bononun borcun yenilenmesi anlamına gelmeyeceği, davacının borcun yenilendiğine ilişkin başka bir sözleşme de sunmadığı davacının vade farkı talep hakkı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki akdi ilişkinin yabancı para üzerinden kurulduğu ve bu yönde bir kısım bonoların düzenlendiği anlaşılmaktadır. Davalının da kabulünde olduğu üzere bonoların vadesinde ödenmediği, ancak vadeden sonra tamamı ödenerek bonoların iade edildiği anlaşılmaktadır. Davalı bono bedellerini itirazi kayıt koymadan tahsil ederek iade ettiğine göre artık ayrıca, faiz, kur farkı ve ferilerini talep edemez. Diğer yandan taraflar arasında borcun geç ödenmesi halinde vade farkı uygulanacağına yönelik yazılı bir sözleşme ya da teamül olduğu da kanıtlanamamıştır. Bu durumda davacı yanca açılan davanın kabulü gerekirken, delil takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Aslı gibidir.