Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/17819 K.2015/5470

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili aleyhine davalı yanca bonoya dayalı olarak icra takibine girişildiğini, müvekkili ile davalı arasında herhangi bir ticari ya da borç alıp verme şeklinde hukuki ilişkinin bulunmadığını, müvekkilinin 2005 yılından bu yana Alzhemir hastası olup, unutkanlık ve irade zayıflığı şeklinde rahatsızlıklar yaşadığını, dolayısıyla bononun düzenlenme tarihinde müvekkilinin fiil ehliyetinin bulunmadığını ileri sürerek, icra takibine konu bonodan ve icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tespitine ve kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 2005 yılından sonra da hukuki işlem ve tasarruflarda bulunmaya devam ettiğini, hatta 2009 yılında bankadan kredi kullandığını, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını belirterek, davanın reddine ve %20 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan deliller sonucunda, davacının bononun düzenlendiği tarihte hukuki ehliyetini kısıtlayacak herhangi bir rahatsızlığının bulunmadığının tedavi evraklarından ve tanık beyanlarından anlaşıldığı, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, 13.01.2012 tanzim, 10.02.2012 vade tarihli ve 50.000 TL bedelli senetten dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Ehliyetsizlik nedenine dayanan işbu davada; davacının 2005 yılından bu yana alzhemir hastası olması nedeniyle unutkanlık ve irade zayıflığı rahatsızlığından muzdarip olduğu bundan dolayı senet tanzim tarihinde hukuki ehliyetinin bulunmadığı belirtilmiştir. Dava konusu senedin tanzim tarihi 13.01.2012 olup davacının bu tarih itibarıyla hukuki ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda rapor alınıp uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu yönün gözetilmemesi isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.