KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2014/18351 E., 2015/6494 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, takip konusu borcun temelinin dava dışı ... ve...arasında imzalanmış olan finansal kiralama sözleşmesinden kaynaklanan borcun oluşturduğunu,müvekkilinin ve dava dışı ... , .... 'ın müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak takip dayanağı bonoları imzaladıklarını, takip konusu borcun tamamının ... tarafından takibin eski alacaklısına ödendiğini ve şirketin başkaca bir borcunun bulunmadığına ilişkin yazının dava dışı şirkete verildiğini, ... 'nin ödenmiş bir borca ilişkin takibi yenileyerek müvekkiline ödeme emri gönderdiğini, kötüniyetli olduğunu söyleyerek müvekkili davacının borçlu olmadığının tespitini, %20 oranından aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili ; müvekkili şirketin önceki unvanı ... olan ... ile temlik sözleşmesi yaparak dava konusu takibe ilişkin alacak ve haklarını devraldığını, müvekkili şirketin meşru hamil ve iyiniyetli 3.kişi konumunda olduğunu,davacının iddialarının muhatabının temlik eden ... olduğunu savunmuştur.
Mahkemece; toplanan deliller,iddia ve savunma doğrultusunda, yargılama sırasında davalı vekilince dava konusu icra takibinden feragat edilmesi nedeniyle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına, davalının takibi başlatan taraf olmadığı, açılan takibin haksız ve kötüniyetli olmadığı, ödemenin takip açıldıktan sonra gerçekleştiği gerekçesiyle kötüniyet tazminatı yönünden talebin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2014/18351, K. 2015/6494, 30 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama