Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/19282 K.2015/8496

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin Citroen marka aracının 06/05/2012 tarihinde seyir halinde iken stop ettiğini ve servise çektirildiğini, servis incelemesinde motor bloğunun pistonların vurması sonucu iki yerden delindiğini öğrendiklerini, servisin onarımını tamamlayarak hasarın %60' ının davalı tarafından karşılanacağını bildirerek, bakiye tutar olan 9.737,52-TL' yi müvekkilinden 25/05/2012 tarihli fatura ile tahsil ettiğini, davalıya gönderdikleri 11/07/2012 tarihli ihtara cevap verilmediğini belirterek, aracın ayıbından kaynaklı onarım bedelinin müvekkilinden tahsil edilen 9.737,52-TL' sinin ödeme tarihi olan 25/05/2012' den itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının aracını 28/07/2009 tarihinde ikinci el olarak davadışı bayiden satın aldığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca davacının bedeli ödediği tarihin 25/05/2012 olmasına rağmen müvekkiline gönderilen 11/07/2012 tarihli ihtardan önce yapılan bir ayıp ihbarının olmadığını, altı ay olan zamanaşımı süresi ve garanti süresi dolduktan sonra davanın açıldığını, dava hakkının zamanaşımına uğradığını, davacının aracın motorunda katkı maddesi kullanmak suretiyle arızalanmasına kendi kusuru ile sebebiyet verdiğini, sırf Citroen müşteri memnuniyeti kapsamında davacıya ticari destek sağlanıp motor değişimi ücretinin %60' ının müvekkili tarafından karşılandığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, aracın garanti süresi olan 2 yıllık sürenin 15/06/2011 tarihinde dolduğu, 6762 sayılı TTK 25. md.de belirtilen 6 aylık zamanaşımı süresi geçmiş olmakla birlikte arızanın tamirinin garanti kapsamında yapılması davalı tarafça kabul edildiğinden, artık zamanaşımı itirazında bulunulamayacağı, keza ayıp ihbarının yapılmadığı iddiasının da ileri sürülemeyeceği, arızanın motorun içerisinde ve teslimden 3 yıl sonra meydana gelmesinden olağan kontrol ile tespitinin mümkün olmadığı davacı tarafından da aracın servisine müracaat edildiğinde ayıp ortaya çıkar çıkmaz ihbarın yapıldığı,

bu sebeplerle davalının zamanaşımı itirazı ve ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı iddiasının yerinde görülmediği, davacı tarafından dosyaya sunulan 21/05/2012 tarihli belgede motorun müşteri memnuniyeti çerçevesinde bedelsiz değiştirildiğinin 25/05/2012 tarihli belgede ise garanti kapsamında değiştirildiğinin belirtildiği, üretici firmaya yönelik olarak yazıldığı anlaşılan bu belgelerdeki imzaya davalı tarafından itiraz edilmediği, belgelere göre bedelsiz değişim yapıldığı belirtildiğinden davalının tamir bedelinin %60 karşılığının müşteri memnuniyeti çerçevesinde alınmadığı iddiasının ispat edilemediği,

belgeler içeriğine göre arızanın neden kaynaklı olduğunun araştırılmasına gerek duyulmadığı gerekçeleriyle, davanın kabulü ile, 9.737,52-TL' nin 25/05/2012 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

.../...

Ticari satışlarda ayıp iddiasında zamanaşımı bakımından, yasal süreden daha uzun süreli garanti verilmesi halinde zamanaşımının garanti süresi sonuna kadar uzayacağı Yargıtay'ca kabul edilmektedir. Arızanın davalı tarafça kabul edilerek tamirinin garanti kapsamında yapılması durumunda artık ayrıca ayıp ihbarı aranmayacak ise de, bu durum zamanaşımını etkilemez.

Somut olayda dava konusu aracın satışı 15.06.2009 tarihinde yapılmış, 2 (iki) yıllık garanti süresi ise 15.06.2011 tarihinde dolmuş, alacak davası garanti süresinin sona ermesinden sonra 22.02.2013 tarihinde açılmıştır. Bu durumda mahkemece davalının süresinde beyan ettiği zamanaşımı def'i yönünden zamanaşımı hükümleri tartışılıp, değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.