Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/3385 K.2014/6654

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının dava dışı borçlusu aleyhine başlattığı icra takip dosyasındaki alacağından dolayı müvekkili banka nezdindeki alacaklarının haczi için müvekkiline İİK 89. maddesine göre haciz ihbarnamesi gönderdiğini müvekkilinin dava dışı borçlunun hesap bakiyesinin -10.000,00 TL (eksi 10.000,00) olduğunu, 02/06/2009 tarihi itibariyle müvekkilinin 2.914,54 TL alacaklı olduğunu bildirdiğini, ayrıca sehven haczin müvekkilinin rehin hakkından sonra gelmek üzere işlendiğini bildirdiğini, müvekkiline istihkak iddiası hususunda dava açması için 7 günlük süre verildiğini ancak bu sürenin kaçırıldığını,

13/09/2010 tarihinde 8.391,00 TL'nin icra dosyasına gönderilmesi için müvekkiline müzekkere gönderildiğini, ancak borçlunun müvekkili nezdinde herhangi bir alacağı ve mevduatı olmadığını belirterek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle husumet itirazında bulunduklarını, zira banka şubelerinin dava ehliyeti olmadığını, ayrıca bu davanın icra dosyası borçlusuna karşı açılması gerektiğini, görev ve süre itirazında da bulunduklarını, davacının ancak parayı icra dairesine yatırması halinde borçluya karşı menfi tespit davası açabileceğini, kaldı ki davacının icra müdürlüğüne yazmış olduğu yazıda borçlunun banka nezdinde 10.000,00 TL alacak bakiyesi olduğunu bildirdiğini, davacının söz konusu yazısında 10.000,00 rakamının önünün ve arkasının kapatılması amacıyla koyduğu (-) işaretinin yazım kurallarında eksi,olumsuz anlamına gelmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; davacının haciz ihbarnamesi üzerine cevap verdiği 02/06/2009 tarihi itibarıyle davacı bankada dava dışı borçlunun 272,27 TL hesabı bulunduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, İstanbul 7. İcra Müdürlüğü'nün 2008/16030 sayılı dosyasında 272,27 TL dışında davacının davalıya borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun (HUMK) 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2013 yılı için 1.822,00 TL'dir. Davacı vekili tarafından temyize konu edilen miktarın 272,27 TL olması nedeniyle 16/04/2013 tarihli karar davacı bakımından kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3- Davanın kabul edilen kısmı 8.118,73 TL olup bu miktar üzerinden hesaplanan karar ve ilam harcı 554,59 TL olması gerekirken 320,88 TL karar ve ilam harcına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.