Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/3779 K.2014/8800

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 2 adet güç trafosu ve yedekleri için yapılan ihale sonucunda imzalanan 17.10.2008 tarihli satım sözleşmesi kapsamında malın yedekleri ile birlikte teslim süresinin 14.05.2009 tarihinde dolduğu halde yedek malzemelerin 111 gün gecikmeli olarak 02.09.2009 tarihinde teslim edilmiş olması sebebiyle anılan sözleşmenin gecikme cezası başlıklı 17. maddesinin 1. bendi gereği davalının müvekkili kuruma ödemekle yükümlü olduğu 279.921,06 Euro tutarındaki gecikme cezasının geç teslimin yapıldığı 02.09.2009 tarihinden itibaren işleyecek Devlet Bankalarının Euro ile açılmış 1 yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek ticari faiz oranı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından talep edilen ürünlerin talimatlarına uygun olarak üretilip davacıya teslim edildiğini, müvekkili Şirketin muhafazasında kalan son malzemelere ilişkin davacı şirketten bir talimat gelmemesine rağmen müvekkili şirketin davacı idare lehine bir karar alarak davacı idareye teslim ettiğini, müvekkilinin davacı idare tarafından hakkında gecikme cezası uygulandığını öğrendiğini,

davacı idare tarafından da imzalanan 29.03.2009 tarihli ve 09.04.2009 tarihli yediemin tutanaklarına göre sözleşme kapsamındaki ürünlerin teslim sürelerine uygun olarak teslime hazır hale getirildiğini ancak davacının talebi üzerine kendilerine teslim edilmediğini, gecikme cezasının sözleşme konusu ürünün kendisine değil sözleşme kapsamındaki yedek malzemelerin teslim tarihine ilişkin olduğunu, davacının yedek malzemelerin bedelinin 57 katı oranında fahiş nitelikte ceza uyguladığını, geç teslim edildiği ileri sürülen malzemelerin teslimi için davacı idarenin herhangi bir talimatı bulunmadığını,

İdari şartnamenin 52. Maddesinde gecikme cezası uygulanabilmesi için gecikme ihtarı verilmesi gerektiği halde bu ihtar verilmeden cezanın uygulandığını, uygulanan gecikme cezasının haksız olduğunu ve sözleşmede dayanağının bulunmadığını, bu nedenle davacı idarenin yeni tarihli şartnamelerde değişiklik yaparak yedieminde bulunan yedek malzemelere ilişkin açık düzenleme getirdiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı yüklenici trafoları süresinde teslim etmiş ise de, yedek parçaları talimatın verildiği 15.06.2009 tarihinden itibaren 30 günlük süre içinde teslim etmeyerek, sürenin son günü olan 15.07.2009 tarihinden 47 gün sonra 01.09.2009 tarihinde teslim ettiği, sözleşmenin 1.974.200,00 Euro üzerinden akdedildiği, geç teslimi yapılan yedek malzemelerin ise 4.200,00 Euro tutarında olduğu, sözleşmenin gecikme cezası koşullarının 11.3 maddesinde belirlenmiş olup 17.maddesinde ise gecikme cezası için belirlenen oranın % 0,13 olduğu,

davacı, herhangi bir ihtirazı kayıt ileri sürmeden yedek malzemeleri teslim almış olup, sözleşmenin çok küçük bir kısmını oluşturan yedek parçalar için sözleşmenin tamamı üzerinden cezai şart uygulaması ve uygulanan cezai şart tutarının cezai şart istemine konu malzeme bedellerinin çok üzerinde olması da gözönüne alındığında, sözleşmenin 17/1 maddesi gereğince cezai şartın sözleşme tutarının tamamı üzerinden

değil, geç teslim edilen yedek malzemelerin tutarı üzerinden % 0,13 oranında hesaplanması gerektiği ve bu kapsamda gecikme cezası 256,61 Euro olabileceği, ancak, davacı tarafından 4.956,00 Euro'yu gecikme cezasından mahsup ettiği ve bu tutarın hesaplanan 256,61 Euro'nun üzerinde olduğu görülmekle, davacının sözleşme kapsamında her halükarda davalıya 4.699,38 Euro borçlu olduğunun anlaşıldığı, taraflar arasındaki sözleşmenin 17/1 maddesinde düzenlenen gecikme cezası 818 Sayılı BK 158/2 (6098 Sayılı TBK 179) maddesinde düzenlenen ifaya ekli ceza niteliğinde olup, davacı iş sahibi teslim sırasında itirazı kayıt ileri sürmediğinden ceza-i şart talep hakkının düşmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.