Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/3949 K.2014/6671

Taraflar arasındaki tazminat-menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında 01/11/2010 tarihinde imzalanan 3 yıl süreli bayilik sözleşmesi gereğince müvekkilinin belirli mahallelerin tamamında ''Taşkesti'' markalı suyun tek yetkili satıcısı olduğunu, ancak davalının sözleşmeye aykırı davranarak müvekkilinin bilgisi ve rızası dışında müvekkilinin tek yetkili satıcı olduğu bir mahallede dava dışı kahvehaneye bayilik verdiğini, davalının sözleşmeyi müvekkilinin 120,00 TL olan borcunu ödememesi nedeniyle fesih edildiğini bildirildiğini, bu bildirimden sonra 2011 yılı Şubat ayından itibaren davalının satış için su vermeyi kestiğini,

bunun üzerine müvekkilinin sözleşmeyi haklı olarak feshettiğini ve uğramış olduğu maddi manevi zararın tazmini ile teminat olarak verilen 10.000,00 TL bedelli bononun tarafına iade edilmesini ihtarname ile davalıya bildirdiğini, müvekkilinin davalı şirketin suyunun tanıtımı için 9.000,00 TL reklam ve tanıtım masrafı yaptığını, 4.500,00 TL bedelli motorsiklet satın aldığını, sözleşme süresince aylık 1.500,00 TL'ye işçi alındığını, işçinin sözleşme süresince maliyetinin yaklaşık 54.000,00 TL olduğunu, aylık 300,00 TL'den her yıl %10 artışla sözleşme süresince depo kiralandığını,

sözleşmenin feshi halinde sözleşme süresince işleyecek kira bedeli talep edileceğini ve toplam kira bedelinin 11.916,00 TL olduğunu, sözleşmenin süresi boyunca yürürlükte kalması halinde karın en az 50.000,00 TL olacağını, buna göre toplam zararın 129.416,00 TL olduğunu belirterek müvekkilinin sözleşme nedeniyle uğradığı zararın tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL 'nin davalıdan tahsiline, davalının teminat olarak aldığı 10.000,00 TL bedelli senedin iptaline/iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 17/09/2013 havale tarihli dilekçesi ile reklam ve tanıtım giderlerine ilişkin 250,00 TL bedelli talepleri ile satın alınan motorsiklete ilişkin 250,00 TL taleplerini atiye bıraktıklarını, işçilik ücreti, depo gideri ve kar kaybına ilişkin toplam 9.500,00 TL olan taleplerini 64.979,58 TL artırarak 74.479,58 TL olarak ıslah ettiklerini belirtmiştir.

Davalı vekili, sözleşmeye aykırı davranan davacının sözleşme gereğince edimlerini yerine getirmediği gibi başka firmalara ait suları sattığını ve müvekkilinin ikazını sözleşmeyi feshetme gibi kabul ettiğini, davacı tarafça gönderilen ihtarnameye cevapta sadece sözleşmenin davacının borcu nedeniyle feshedilmediğinin, davacının sözleşmeye tamamen aykırı davranması nedeniyle bu şekilde davranıldığının belirtildiğini, sözleşme uyarınca davacının sözleşmeye aykırı davranması halinde müvekkilinin fesih hakkı doğduğu gibi o bölgede bizzat kendisi veya başka bayii aracılığıyla hizmet verebileceğinin de kabul edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; taraflar arasında imzalanan bayilik sözleşmesi gereğince üç mahallede taşkesti markalı suyun tek yetkili satıcısı davacı olup sözleşmenin 01/11/2013 yılına kadar geçerli olduğu, ancak taraflar arasındaki sözleşmenin feshedildiği, sözleşmenin 5/2 maddesinde alıcının aynı anda satıcının izni olmaksızın başka marka suyu satamayacağının hüküm altına alındığı, davacı tarafın cevaba cevap dilekçesinde başka marka su sattıklarını kabul ettikleri, bu itibarla bayilik sözleşmesi hükümlerine aykırı davrandığı,

davalı şirketin bayilik sözleşmesini fesih etmesinin sözleşme hükümlerine uygun olduğundan davacı tarafın herhangi bir tazminat talep edemeyeceği, öte yandan bilirkişi raporlarına göre davacı tarafın reklam ve tanıtım için yapmış olduğu masrafa ilişkin belge ibraz edemediği, davacının işletme defter kayıtlarında motosiklet alındığına ilişkin kayıtlara rastlanmadığı,

davacının aynı faaliyet konusunda devam ettiğinden ve su satışı ile iştigal ettiğinden dolayı çalıştırdığı işçinin bedelini ve depo kira bedelini davalı taraftan talep edemeyeceği, davacının işletmesi zarar eden bir işletme olduğundan kar kaybından da bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.