Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/4596 K.2015/1830

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmiştir. Belli günde davalı vek. Av..... gelmiş, davacı taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki nedeniyle müvekkilinin 01.02.2010 tarihi itibariyle davalı şirketten 15.000,00 TL nakit teminat ve 29.546,35 TL cari hesap alacağı olmak üzere toplam 44.546,35 TL alacaklı olduğunu ve tahsili için girişilen icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket yetkilisi cevap dilekçesinde, şirket adreslerinin bulunduğu .... icra daireleri ve mahkemelerinin yetkili olduğunu, ortada geçerli bir cari hesap sözleşmesi bulunmadığını, davacıya borçları olmadığını savunarak, davanın reddi ile lehlerine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere, 14.04.2011 havale tarihli asıl ve 18.07.2012 havale tarihli benimsenen bilirkişi raporlarına göre; davacının, davalıdan 29.546,33 TL cari hesap alacağı olup, takip konusu yapılan nakdi teminat olarak davalı şirkete verildiği beyan edilen 15.000,00 TL'lik alacağın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı, dosyaya sunulan 10.11.2014 ve 23.12.2004 tarihli faturaların kendi defterlerinde kayıtlı olmadığını, bu faturalar kapsamındaki hizmeti almadıklarını savunmuştur. Böylece uyuşmazlığa konu bu iki fatura kapsamındaki hizmetlerin davalıya verildiğinin davacı tarafından yazılı delille kanıtlanması gerekmektedir. Zira, akdi ilişkinin inkarı halinde, fatura düzenlenmiş olması, tek başına akdi ilişkinin kanıtı olamaz. Mahkemece, bu yönler üzerinde durulup, araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi bilirkişi raporu ve ek raporun aynen gerekçe yapılarak, mahkemece HMK'nun 297. maddesine uygun bir gerekçe oluşturmadan yazılı şekilde hüküm oluşturulması da usul ve yasaya uygun görülmemiştir.