Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/6455 K.2014/10358

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı şirket arasında akdedilen genel kredi sözleşmesinin davalı tarafından müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzalandığını, sözleşmeye istinaden borçlu şirkete kredi kullandırıldığını, borçlu şirketin sözleşmeden kaynaklanan edimlerini yerine getirmemesi üzerine hesabın kat edilerek borcun ödenmesi gerektiğinin borçlulara ihtar edildiğini, olumlu sonuç alınamaması üzerine toplam 12.544,16 TL alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kendisinin şahsi olarak değil şirket adına imza attığını, bu nedenle borcu kabul etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; dava dışı şirket, davalı ve davacı banka arasında 28/11/2011 tarihli 75.000,00 TL'lik cari hesap sözleşmesi ve kefaletname düzenlendiği, davalı kefilin 75.000,00 TL'lik limit dahilinde müşterek borçlu ve müteselsil kefil imzasının bulunduğu, iş bu sözleşmeye istinaden dava dışı borçlu şirkete işletme taksitli kart ticari kredisi kullandırıldığı ve kredili mevduat hesabı açıldığı, mevduat hesabının 09/07/2012 kat tarihli faizli borç bakiyesinin 11.693,25 TL olduğu, söz konusu davacı banka alacağına 20/07/2012 davalının temerrüt tarihine kadar faiz uygulandığında davacı banka alacağının 11.794,94 TL olduğu,

ancak davacının icra takibindeki 11.505,54 TL asıl alacak talebiyle bağlı kalınması gerektiği, davalının takip tarihi itibariyle kredili mevduat hesabı kredisi için 11.505,54 TL asıl alacak, 42,19 TL işlemiş akdi faiz, 2,11 TL akdi faizin %5 BSMV olarak toplam 11.549,84 TL borçlu olduğu, asıl alacağa takip tarihinden itibaren %33 oranında temerrüt faizi işletilmesi gerektiği, bunun yanında alacağın likit olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık banka genel kredi sözleşmesinden kaynaklanmakta olup ticari niteliktedir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nın 8.maddesi uyarınca ticari işlerde faiz oranı serbestçe kararlaştırılır. Somut olayda 6098 sayılı TBK'nın 88. ve 120.maddelerinin uygulama yeri bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece taraflar arasındaki sözleşmede kararlaştırılan akdi ve temerrüt faiz oranları gözetilerek alacağın saptanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, alacak likit olduğu halde davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmemesi de isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.