Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/7161 K.2014/9910

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı; davalı ile yaptığı alışveriş sırasında satın alınan malzemeye karşılık dava dışı Ahmet Sezer’in keşideci kendisinin kefil sıfatıyla imzaladığı 04.10.2011 düzenleme 30.12.2011 vade tarihli 5.000,00 TL, bir adet bononun ve ayrıca dava dışı 14.000,00 TL bedelli bir senedin de teminat olarak verildiğini, her iki bono bedelini de ödediği halde davalının, 5.000,00 TL’lik bononun yanında olmadığını söyleyerek iade etmediğini ve 06.01.2012 tarihli tahsilat makbuzunu imzalayarak kendisine verdiğini,

ticari ilişki sona erdikten sonra davalı yanın iade etmediği ancak bedelsiz olarak elinde tuttuğu bonoya dayalı şekilde müvekkili aleyhine takip yaptığını, davalının tahsilat makbuzuna 5.000,00 TL’lik bono vade tarihi yerine 31.12.2011 tarihini yazarak kötüniyetli davrandığını oysa davacıya başka bir bono da vermediğini belirterek takibe konu bonodan dolayı davalıya borçlu bulunmadığının tespitine ve %40 oranında tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; taraflar arasında birden fazla ticari ilişki olduğunu, tahsilat makbuzundaki bononun davaya konu bonoyla ilgisi bulunmadığını bildirerek, davanın reddi gerektiğini savunmuş ve %20 oranında tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece; davalı yanın tahsilat makbuzundaki imzasını inkar etmediği gibi bu tahsilat makbuzuna konu senedin ve alacağın varlığını kanıtlayamadığı böylece anılan tahsilat makbuzu uyarınca davacının bedelsizlik iddiasını ispatlamış olup, davalı tarafın bu makbuz uyarınca alacaklı olmadığını bildiği halde haksız ve kötüniyetli şekilde takip yaptığı gerekçesiyle davanın kabulüne, takibe konu senet nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine ve takip tutarı olan 5.685,80 TL’nin %40’ı oranında tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya dayanak yapılan icra takibine konu senedin vade tarihi 30.12.2011 olup, davacı yanca bedelsizlik iddiasına yönelik dosyaya ibraz edilen 06.01.2012 tarihli tahsilat makbuzunda ise senet tarihinin 31.12.2011 olduğu görülmektedir. Bu durum karşısında anılan tahsilat belgesinin ödeme iddiasını kanıtlayacak nitelikte bulunmadığı gözetilmeksizin ispat yükünün tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.