Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/7783 K.2014/10050

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, takip konusu edilen senedin teminat olarak davalı tarafa boş verildiğini belirterek, İskenderun 3. İcra Müdürlüğü'nün 2008/3148 esas sayılı takip dosyasına konu 21/03/2008 tanzim ve 21/04/2008 vade tarihli, 7.718,00 TL miktarlı bonodan dolayı müvekkillerinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu bononun düzenlendiği tarih ve vade tarihlerinde davacılardan M.. A..'ın davalıya ait Z.

Ticaret isimli işyerinde hizmet akdi ile işçi olarak asgari ücret üzerinden prim usulü ile çalıştığı hususunun İskenderun İş Mahkemesi'nin 2009/118 esas ve 2012/206 karar sayılı dosyası ile sabit olduğu, bu durumda taraflar arasında bir ticari ilişkinin varlığından bahsedilemeyeceği, her ne kadar davalı yanın ticari defterlerinde, davacının takip konusu edilen miktar kadar senetli ticari borcu görünse de, ticari defterlerin TTK'nın 70. maddesinin son fıkrasına göre yıl sonu tasdikinin bulunmadığı anlaşılmakla kanuna uygun olarak tutulmayan defterlerin lehe ve aleyhe delil teşkil etmeyeceği,

yine takip konusu bononun tanzim nedeni olan malların davacılara teslimine dair dosya içerisinde ve fatura içeriğinde herhangi bir bilgi bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, davacının İskenderun 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/3148 sayılı dosyasına konu 21/03/2008 tanzim ve 21/04/2008 vade tarihli 7.718,00 TL tutarlı bonodan dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine, asıl alacak olan 7.718,00 TL üzerinden hesaplanacak % 40 oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine mahkemece karar verilmiş, mahkeme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılardan M.. A.. ile davalı arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmaktadır. Dava, bu ilişki içinde verilen bonodan kaynaklandığına göre, 4857 sayılı İş Kanunu ve 5221 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun ilk maddelerinde belirtildiği üzere davanın iş mahkemesinde görülmesi gerekir. Yerel mahkemece görev konusu üzerinde durulmaksızın işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırıdır. Görev kamu düzeninden olup re'sen gözetilir. Bu durumda mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.