KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2014/8920 E., 2015/6419 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı şirket vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av.... ile davalı asil ... ile vek. Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan davalı asil ve avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Davacı vekili, müvekkili şirketin aile şirketi olup, kuruluşundan itibaren davalının yönetim kurulu üyesi olduğunu, davacı şirketin bazı mal alımlarında şirket imzasının yeterli gelmediği durumlarda bazı senet ve çeklerin şirket ortaklarınca da ciro edilerek borç ödemelerini yaptığını, tahminen davacının üçüncü kişilere ödeyeceği borçlarının teminatı için verdiği her biri 125.000,00 USD bedelli iki adet senedi davalının saklayıp, sonrasında da bedelsiz oldukları halde senetleri kendisinin ciro ettiğini ve davacı aleyhine icra takibine başladığını belirterek, davalıya borçlu olunmadığının tespitine, senetlerin iptaline, %40'tan aşağı olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davaya konu bonoların keşidecisinin davacı şirket, lehtar ve birinci cirantasının davalının dava dışı kardeşi ...., ikinci cirantasının davalının dava dışı babası ..., hamilinin ise davalı olduğunu, bonoların teminat olarak düzenlendiğinin yazılı delille ispatı gerektiği gibi davalının bonoların meşru ciro ile iyiniyetli hamili olduğunu bildirerek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı yanın dava konusu senetlerin bedelsiz olduğu iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2014/8920, K. 2015/6419, 30 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama