Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/9495 K.2014/13462

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

1-5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun (HUMK) 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2014 yılı için 1.893,60 TL.dir.

Temyize konu edilen miktarın 1.436,34 TL olması nedeniyle 19.02.2014 tarihli karar davalı bakımından kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle davalı vekilinin temyiz isteminin miktardan reddi gerekmiştir.

2) a-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

b-Hükmüne uyulan Dairemizin 04.04.2012 tarihli bozma kararında özetle; “Davacının süresinde ayıp ihbarında bulunduğunu kanıtlayamaması nedeniyle malları mevcut hali ile kabul etmiş sayılacağından dava konusu mallar davalıya gönderilmiş ve davalı tarafından teslim alınarak bu mallardan gelir elde edilmiş ise elde edilen meblağın davacıya ödenmesinin gerektiği” belirtilmiştir.

Mahkemece bozma kararı çerçevesinde alınan bilirkişi raporunda uyuşmazlık konusu fındıkların Fatsa Ticaret Borsası verilerine göre toplam tutarının 9.460,00 TL olduğu belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece davacı yararına borsa verilerine göre hesaplanan bu miktar üzerinden hüküm kurulması gerekirken davalının sunmuş olduğu 03.12.2008 tarihli faturadaki birim fiyatının hükme esas alınması doğru görülmemiştir.