KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2014/958 E., 2014/3533 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki birleştirilen menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, davalı ... aleyhine açtığı asıl davada, davalının icra takibine konu ettiği 825.000 TL.lik bononun bedelsiz olduğunu, bu bononun davalı eline nasıl geçtiğini müvekkilinin bilmediğini, hileli bir yolla müvekkiline imzalatılmış olabileceğini ileri sürerek müvekkilinin takibe konu bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitine, % 40 kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... aleyhine açılan birleşen davada; icra takibine konu edilen 1.425.000 TL.bedellli bononun hile ile müvekkilinden alındığını, bononun bedelsiz olduğunu ileri sürerek müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile % 40 kötüniyet tazminatının tahsilini talep etmiştir.
Her iki davada da, davalı taraf davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama sırasında davacı ile her iki davanın davalıları vekili arasında düzenlenen 07.09.2011 tarihli protokole göre her iki icra dosyasındaki borcun tamamının 700.000.00 TL.olarak kabul edildiği, ancak ödemeler tamamen yapılmadığından protokolün hükümsüz hale geldiği, kısmi ödemeler davadan sonra olduğu için takip tarihlerindeki alacak miktarına göre davaların reddi gerektiği, her iki dava yönünden de hile iddiasının sabit olmadığı, davacı birleşen dava yönünden şirket hisse devrinde hisse bedelinin gösterilenden az olduğunu iddia etmiş ise de somut olayda gabin hükümlerinin de uygulanamayacağı gerekçeleri ile asıl davanın ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen davanın davacısı ... Ltd.Şti.vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2014/958, K. 2014/3533, 24 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama