Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/9944 K.2014/16323

Taraflar arasındaki alacak ve menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı S.. Ö.. Kumaş Teks. San. Tic.Ltd.Şti. vekilince asıl dava dosyası yönünden temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili asıl dava dosyasındaki dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirket yetkilisi M..

S.. imzası ile davalı şirkete emanet olarak toplam 17.785 adet ürün teslim ettiğini, davalının bu ürünleri iade etmemesi üzerine ürün bedelinin faturalandırılarak davalıya gönderildiğini ancak davalının faturayı kabul etmeyerek ödeme yapmadığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 10.000-TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 11.04.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile;

müvekkilinin davalıdan 37.000-TL değerinde kumaş satın aldığını ancak kriz nedeniyle müvekkilinin bu kumaş bedelini davalıya ödeyememesi nedeniyle davalının müvekkili şirketten 17.785 adet ürünü kaldırarak kendi şirketine götürdüğünü ve iade etmediğini, buna ilişkin irsaliye ve faturanın mevcut olduğunu belirterek, davalı tarafın alacağı olan 37.000-TL'nin ürün bedeli olan 201.681,90-TL'den düşülmesinden sonra 164.681,90-TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, devamında ise dosyada mevcut tarihsiz dilekçesinde müvekkilinin davalıdan 47.000-TL değerinde kumaş aldığını belirterek,

dava konusu fatura bedelinden kumaş bedeli düşülerek, 154.681,90-TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemenin birleşen Bakırköy 5.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/861 Esas, 2011/54 Karar sayılı dava dosyasında ise davacı vekili; taraflar arasındaki ticari satım ilişkisi nedeniyle davalıya avans olarak verildiği ve bedelsiz kaldığı iddia edilen çek ve bonolar nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalılar davaya cevap vermemiş, davalı S.. Ö.. Kumaş Teks. San. Tic.Ltd.Şti.vekili 10.12.2013 tarihli beyan dilekçesinde; fatura konusu ürünlerin müvekkiline teslim edilmediğini, sevk irsaliyelerinin asıllarının dosyaya sunulmasının davacıdan istenmesini ve belge asıllarının sunulmasından sonra gerekli görülürse imzaların müvekkiline ait olup olmadığı konusunda imza incelemesi yapılması gerektiğini, ayrıca dava konusu faturanın hangi nitelikte ürüne ilişkin olduğunun belli olmadığı ve keyfi fiyatlandırmaya dayalı olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamada toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; asıl davaya konu ürünlerle ilgili sevk irsaliyelerinde teslim alan kısmında davalı şirket temsilcisi Mustafa Sartık'ın isim ve imzasının bulunduğu, anılan ürünlerin toplam değerinin 201.681,90 TL olup sevk irsaliyelerinin ve bu ürünlere ilişkin faturanın davacı ticari defterlerinde kayıtlı olduğu, davalı şirketin söz konusu malları davacıya iade etmediği dikkate alındığında davacının davalı şirketten 201.681,90 TL tutarında alacaklı olduğu,

ancak davacının 164,681,90 TL talep etmesi nedeniyle taleple bağlı kalındığı gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile 164.681,90 TL'nin 154.681,90 TL'sine 24.04.2012 ıslah tarihinden itibaren en yüksek ticari faiz işletilmek suretiyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, birleşen menfi tespit davasının ise ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, asıl dava dosyasına ilişkin hüküm davalı S.. Ö.. Kumaş Teks. San. Tic.Ltd.Şti. vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı davalıya teslim ettiği mal bedellerinin davalıdan tahsilini istemektedir.Davalı malların kendisine teslim edilmediğini, irsaliyelerdeki imzaların da kendilerine ait olmadığını savunmuştur. Satım sözleşmesinde satıcı mal teslimini kanıtlamak zorundadır. Davacı mahkemeye üzerinde imza bulunan irsaliyeli fatura örnekleri sunmuştur. Mahkemece davacıdan bu irsaliyelerin asılları istenerek, teslim alan imzalarının davalı şirket yetkilisine ait olup olmadığı yönünden inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.