KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2015/10638 E., 2016/3630 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2016
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı şirket vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılardan .......... vekili Av. ... gelmiş diğer taraflardan kimse gelmemiş olduğundan onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Dava, taraflar arasında daha önce görülen menfi tespit ve ipoteğin fekki istemine ilişkin davada verilen yetkisizlik kararına karşı yargılamanın iadesi istemine ilişkindir.
Davalılar, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, 18.02.2008 tarihinde, yetkisizlik kararlarına karşı iade-i muhakeme talebinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar Dairemizin 13.02.2013 gün 2012/10443 E, 2013/2629 K sayılı kararı ile, yargılamanın iadesi talebi hukuki niteliğiyle ayrı ve bağımsız bir dava olduğundan öncelikle dava dilekçesinin karşı tarafa tebliği ile duruşma açılması gerektiği, yargılamanın iadesi sebeplerinden birinin mevcut olmaması halinde dahi dosya üzerinde inceleme yapılarak talebin reddinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.
Mahkemece, yargılamanın iadesi talep olunan kararın yetkisizlik kararı olup, yasal süre içinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi talebinde bulunulmadığı HMK'nın 445 ve devamı maddeleri ile HMK'nın 374-379. ve devamı maddelerinde belirtilen yargılamanın iadesi talep olunabilecek hususlara uygun olmadığı, yargılamanın yenilenmesi şartlarının bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2015/10638, K. 2016/3630, 2 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama