KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2015/10793 E., 2016/2268 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, taraflar arasında ticari şartlar anlaşması ve satın alma sözleşmeleri imzalanarak kurulan ticari ilişkide müvekkilinin marketler zincirinde satılmak üzere davalıdan mal almakta olduğunu, ancak satın alınan malların bir kısmının anlaşmada ve sözleşmelerde belirtilen şartları taşımaması nedeniyle davalıya iade edildiğini, davalının iade aldığı mallara bağlı olarak müvekkiline ödemesi gereken 11.900,53 TL'nin 9.072,23 TL'sini ödediğini, ancak bakiye 2.828,30 TL'yi ödemediğini, yapılan ihtara ve icra takibine rağmen borcun ödenmediğini ileri sürerek, 2.828,30 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin davacıya borcunun olmadığını, davacının hangi malı ne zaman sattığını, teslim ettiğini veya iade ettiğini açıkça belirtmesi ve kanıtlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan delillere göre; taraf defterlerinin usulüne uygun olarak tutulduğu, davacı defterlerine göre, davacının 2.828,30 TL alacaklı olduğu, ancak iade edilen mallara ilişkin teslim belgelerinin sunulmadığı, davalı defterlerine göre davalının 5,69 TL borçlu olduğu, tek başına ticari defterlerin hüküm kurmaya yeterli görülmediği, ispat yükü üzerinde olan davacı tarafından davalıya yemin teklif edildiği, davalı şirket yetkilileri tarafından davacı şirkete herhangi bir borcun bulunmadığına dair yemin edildiği, davalı tarafın davacıya borcunun bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2015/10793, K. 2016/2268, 15 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama