Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2015/11906 K.2016/5303

Taraflar arasındaki ipoteğin fekki davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı, davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar vekili, müvekkili ...'nin davalı ile dava dışı ... arasındaki ticari ilişki nedeniyle 1.000.000 TL limitli kefaletinin bulunduğunu, kefaletin teminatı olarakta taşınmazı üzerinde ipotek tesis edildiğini, kefaletin geçerlilik koşulları oluşmadığından yok hükmünde olduğunu, müvekkili ...'nin eşi olan diğer müvekkilinin de kefalete muvafakatının bulunmadığını belirterek, kefaletin iptaline ve ipoteğin fekkine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu ipotek resmi senedinde ipoteğin kefaletin teminatı olarak verilmediği, kefalet geçersiz kabul edilse dahi davacının vermiş olduğu ipotek nedeniyle ipotek hükümleri doğrultusunda borçlu olmaya devam edeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı ...'nin müteselsil kefalete ilişkin hüküm de içeren, ipotek veren sıfatı ile imzaladığı 24.12.2012 tarihli ipotek akdinin kefalete ilişkin şekil şartlarını taşıyıp taşımadığı yönünde toplanmaktadır.

Dava konusu kefalet hükmü de içeren ipotek akit tarihinde yürürlükte bulunan TBK'nun 583. maddesi ;

“Kefalet sözleşmesi, yazılı şekilde yapılmadıkça ve kefilin sorumlu olacağı azamî miktar ile kefalet tarihi belirtilmedikçe geçerli olmaz. Kefilin, sorumlu olduğu azamî miktarı, kefalet tarihini ve müteselsil kefil olması durumunda, bu sıfatla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girdiğini kefalet sözleşmesinde kendi el yazısıyla belirtmesi şarttır.” hükmünü içermektedir.

TBK'nun 584. maddesi ise;

“Eşlerden biri mahkemece verilmiş bir ayrılık kararı olmadıkça veya yasal olarak ayrı yaşama hakkı doğmadıkça, ancak diğerinin yazılı rızasıyla kefil olabilir; bu rızanın sözleşmenin kurulmasından önce ya da en geç kurulması anında verilmiş olması şarttır.” hükmünü içermektedir.

Belirtilen yasa hükümleri karşısında somut olayın değerlendirilmesine gelince; dava konusu 24.12.2012 tarihli ipotek akdi ile, davacı ...'nin taşınmazı üzerinde, davacının ortağı olduğu dava dışı ...'nin doğmuş ve doğacak borçlarının teminatını oluşturmak üzere davalı lehine ipotek tesis edildiği, resmi senedin 14. maddesinde, ipoteğin davacı ... tarafından müşterek müteselsil borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla verildiğinin düzenlendiği, kefalet miktarı, kefalet tarihi ve müteselsil kefil olunduğunun anılan davacılardan tarafından el yazısıyla yazılı olmadığı, davacılardan ...'nin diğer davacı ...'nin eşi olduğu,

şirket ortağının şirket lehine imzalayacağı kefalet sözleşmesinde eşin rızasının gerekli olmadığına ilişkin TBK'nun 584/3. maddesinin 28.03.2013 tarihinde yürürlüğe girmesi, dava konusu ipoteğin ise bu yasal değişiklikten önce 24.12.2012 tarihinde tesis edilmiş olması nedeniyle, kefalet sözleşmesi niteliği de taşıyan ipotek akdinde davacı ...'nin kefalete ilişkin rızası bulunması gerekirken bulunmadığı da dosya içeriğiyle sabit olduğundan mahkemece, ipotek akdinde yer alan davacı ...'nin kefaletine ilişkin açıklamaların,

TBK'nun 583. ve 584. maddelerinde yer alan kefalet sözleşmesinin geçerlilik şartlarını taşımadığı gözetilerek kefalet sözleşmesi nedeniyle davacı ...'nin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.